Џозефина Бејкер погребана во Пантеон во Париз-една од највисоките почести во Франција

Франција–  Џозефина Бејкер, естрадна црномуреста забавувачка, стана првата обоена жена која е погребана во Пантеон во Париз – една од највисоките почести во Франција.

Францускиот претседател Емануел Макрон претходно објави дека Бејкер „го држи високо мотото на Француската Република“.

 

Во изјавата објавена истиот ден, Елисејската палата напиша дека Бејкер е олицетворение на францускиот дух, иако е родена како Американка.

„Уметник од светски познати музички сали, посветена на Отпорот, неуморна антирасистичка активистка, таа беше вклучена во сите борби што ги спојуваат граѓаните со добра волја, во Франција и низ целиот свет“, пишува палатата.

Посмртните останки беа пренесени внатре во Bourse de Commerce, новиот уметнички музеј во Париз, вреден 195 милиони долари.

Бејкер, која почина во 1975 година и првично погребана во Монако, стана првата обоена уметница погребана во Пантеонот, придружувајќи им се само уште пет жени-преживеаната од холокаустот Симон Веил, научникот Мари Кири, француските борци за отпор Женевив де Гол-Антониоз и Жермејн Тилион и Софи Бертелот, сопруга на познат хемичар, која беше погребана заедно со нејзиниот сопруг.

Веста за повторно враќање на Бејкер доаѓа додека Франција е вовлечена во дебати за расизмот во земјата, бидејќи се повеќе обоени луѓе во нацијата ги предизвикуваат долгогодишните идеи за францускиот универзализам.

Започнувајќи ја својата кариера во САД како танчерка во неколку водвиљи, Бејкер стана неизмерно популарна, толку многу што нејзиниот успех ја одведе во Париз. Таму, Бејкер стана познато име, дури и играјќи во неколку успешни филмови објавени во Европа, според Националниот музеј за историја на жени.

Овие филмови ги истражуваат животи на обоените под влијание на белата власт.

Подоцна, Бејкер стана шпион за француската војска за време на Втората светска војна. Додека настапувала за нацистичкиот режим, таа им испраќала тајни информации што ги открила на француските власти преку невидливо мастило на музички листови, соопшти музејот.

Во текот на нејзиниот живот, Бејкер исто така беше отворена против расизмот, особено во САД. Како една од ретките жени говорници на Маршот во Вашингтон во 1963 година, Бејкер зборуваше против сегрегацијата, споредувајќи ги своите искуства во странство со местото на нејзиното раѓање.

“Знаете, пријатели, дека не ве лажам кога ви велам дека сум влегла во палатите на кралевите и кралиците и во куќите на претседателите. И многу повеќе. Но, не можев да влезам во хотел во Америка и да добијам шолја кафе, и тоа ме полуде “, рече таа, според музејот. (Си-Ен-Ен)