Божици, цвеќиња и Сицилија: Долче и Габана со спектакуларна ревија се враќаат на своите корени во Таормина

Доменико Долче и Стефано Габана се вратија во Таормина, местото каде што започна нивната приказна за висока мода во 2012 година, презентирајќи колекција која ги комбинира сицилијанската традиција, митологијата и раскошот, но исто така предизвикува поделени реакции кај модните критичари.

Во паркот Радичепура во Таормина, со Етна во позадина, Долче и Габана се вратија на местото каде што започна нивната приказна за висока мода во 2012 година.

Пред гости како Џенифер Лопез и Моника Белучи, ботаничката градина беше трансформирана во митска градина.

Просторот наликуваше на магична стаклена градина од бајка, со дрвја што растат од подот, додека барокни тронови и позлатени огледала наговестуваа на темата на вечерта – средбата на божественото и смртното.

Ревијата ја отвори Леони Касел, ќерка на Моника Белучи, како прва од 99 „божици“ што се спуштија од Олимп. Цвеќињата беа главен мотив на колекцијата: рози, божури и цветови од портокал беа рачно везени, насликани и аплицирани на раскошни фустани.

Врвот на изработката беа креациите што ги трансформираа моделите во живи букети. Користејќи ја техниката на микро-драпирање, безброј лесни ленти од свилен шифон беа рачно обликувани во ливчиња, додека кристални прашници се издигаа околу лицето, создавајќи илузија на натприродна флора.

Покрај цветната екстраваганција, дизајнерите ги претставија и препознатливите елементи на својот бренд. На пистата прошетаа драматични „сицилијански вдовици“ во црна чипка, превези и златни крстови, како и креации инспирирани од различни епохи – од палта со реси од почетокот на 20 век до фустани инспирирани од 1930-тите.

Некои парчиња потсетуваа на вазни од порцелан и теракота од Каподимонте, спојувајќи ја модата со традиционалните јужноиталијански занаети и демонстрирајќи го највисокото ниво на изработка.

Сепак, оваа бескомпромисна визија предизвика поделени реакции. Додека некои ја славеа раскошот и беспрекорната изработка како суштина на високата мода, други ја критикуваа повторувањето и претерувањето, опишувајќи ја естетиката како „цветна повраќаница“.

Финалето, придружено со „Валцер на цвеќето“ од Петар Илич Чајковски, кулминираше со фустанот „Изола Бела“, инспириран од сицилијанското море.

И покрај мешаните критики, ревијата потврди дека Долче и Габана беаТие се непоколебливи во својата визија. Нивната мода е театарска, максималистичка и длабоко вкоренета во сицилијанското наследство, нудејќи сон за божествена убавина на сите кои се подготвени да го прифатат.