„Точка на отпор“: селото во Нормандија кое му рече „не“ на Пит Хегсет

Кога стигна веста дека американскиот секретар за одбрана, Пит Хегсет, ќе патува во Нормандија за да го одбележи Денот Д, некои во приморското село Лангрун-сур-Мер – каде што требаше да се одржи попладневната церемонија – сметаа дека мора да проговорат.

„Ни беше неверојатно што можат да испратат некој што има ставови и вредности спротивни на демократијата, човековите права, мирот и Европа“, рече жителката Шантал Ришар. За неа, несогласувањето се чувствуваше длабоко лично. „Пораснавме одејќи на церемонии за Денот Д, некои од нас имаа баби и дедовци или родители чии животи беа засегнати од оваа војна“.

Ставот ги наведе Ричард и околу 40-те други членови на Лангрун ен Комун, здружение на жители, да потпишат изјава од 179 зборови. Објавена неколку дена пред 82-годишнината од истоварувањето на Денот Д, во неа се бараше посетата на Хегсет да се откаже од посетата.

„Честа на Лангрун, онаа на Франција и сеќавањето на младите сојузнички војници – американски, британски и канадски – кои загинаа на нашите плажи во име на демократијата бараат посетата на оваа личност да се откаже“, се вели во него.

Малкумина во здружението, кое се стреми да поттикне солидарност меѓу жителите и да промовира екологија, очекуваа дека тоа ќе има големо влијание. Долго време беа во тек подготовките за трансформирање на селото со околу 2.000 луѓе во меѓународен домаќин на церемонијата; јарболите беа внимателно поставени, подиумот беше поставен и повеќе од 400 високи функционери од целиот свет требаше да пристигнат во селото.

Сепак, здружението се надеваше дека луѓето ќе размислат за подлабокото значење на годишнината од Денот Д, рече членката Џулија Брин. „Го славиме како историски момент, но што значи војната денес? Што значи дека сме безбедни, а има луѓе што се бомбардираат токму сега?“

Кратката изјава доби нов живот откако Хегсет предизвика глобална осуда за користењето на неговиот говор за Денот Д за осуда на имиграцијата. Протестот на селаните наскоро стана вирален, а медиумите ширум светот го забележаа нивниот единствен обид да се спротивстават на американскиот секретар за одбрана.

„Се претвори во снежна топка што искрено воопшто не го очекувавме“, рече Ришар. Во деновите оттогаш, веб-страницата на здружението беше преплавена со стотици е-пораки од целиот свет. „Добиваме пораки, претежно од САД, од луѓе кои велат: ‘Ви благодариме што проговоривте, ве поддржуваме’“, рече Ришар.

Некои од дописите беа особено трогателни, како онаа што ја добија од американски ветеран од Втората светска војна, рече Брин. „Тој ни рече: ‘Одам да купам шише француско вино и ќе наздравам за вашето здравје затоа што ги браните вредностите за кои се боревме’“.

Тоа беше пресврт од мешаната реакција што ја добија по објавувањето на изјавата. Во тоа време, некои во селото, вклучително и избрани функционери, ги обвинија дека претеруваат за Хегсет и дека се обидуваат да го претворат ослободувањето на Европа во време на војна во политичка работа, рече Ришар.

Загриженоста за здружението беше навидум неоснована, додаде Ришар. „Лицето кое ја претвори комеморацијата во големо политичко прашање не беше Лангрун ен Комун, туку Пит Хегсет“, рече таа. „Тој не дојде да ја слави слободата, демократијата и мирот, туку дојде да ја промовира својата крајно десничарска, антиимигрантска и военоподбуцнувачка реторика“.

Неколку часа пред церемонијата во Лангрун-сур-Мер, Хегсет зборуваше на американските воени гробишта во Колвил-сур-Мер. Наспроти суровата позадина од редови бели крстови, тој им рече на собраните дека Европа се соочува со поинаква „инвазија“ на своите брегови.

„За жал, денес, различни европски плажи се нападнати од различни, опасни идеологии“, рече тој, во забелешки што го натераа еден истакнат историчар да го обвини за „гротескна глупост“.

Тоа беше единственото јавно појавување на Хегсет тој ден. Претходно им кажа на организаторите дека нема да присуствува на попладневната церемонија во Лангрун-сур-Мер, но не ја наведе причината за неговото отсуство.

Во Нормандија, групата на Социјалистичката партија во регионалниот совет забележа дека биле потребни само неколку часа за да се докаже дека селаните се во право. Ги опиша забелешките како „сквернавење“ во изјава за весникот „Уест Франс“. „Мажите погребани во Колвил не умреа за да можеме да ги затвориме плажите; тие умреа за да го ослободат континентот од идеологија заснована на хиерархијата на човечките суштества и расизмот. Да се ​​искриви нивната жртва во аргумент за омраза е да се предаде нивната посветеност“.

Во САД, републиканскиот член на Претставничкиот дом, Мајкл Мекол, ги опиша забелешките на Хегсет како „несоодветни“ во интервју за Еј-Би-Си. „Постои време и место за овие прашања за имиграцијата. Тоа не беше денот, ниту годишнината од Денот Д. Мислам дека од почит кон ветераните, а и кон себеси како син на ветеран од Денот Д, тие забелешки беа несоодветни.“

Критиките се проширија и на Лангрун-сур-Мер, каде што Брин ги опиша забелешките како „апсурдни, контрадикторни, бесмислени и расистички“. За Ришар, тоа беше знак дека здружението имало право да проговори, дури и ако тие биле единствените што го сториле тоа.

Брин вели дека она што го направиле во Лангрун-сур-Мер било далеку од екстремно. „Лудо е што отпорот денес е само потсетување на светот на неговите вредности“, рече таа. „А тоа изгледа како радикален став“. (Гардијан)