Руското оружје не е моќно колку западното, вели поранешниот шеф на Генералштабот на Русија
Рекордна државна програма за вооружување во историјата на земјата, која го чинеше буџетот 20 билиони рубљи (218 милијарди долари) за 10 години, се покажа како немоќна да го елиминира јазот меѓу руското оружје и западното.
Војната во Украина откри проблеми со клучните видови оружје на руската армија – артилерија, ракетни системи, тенкови и авијација, изјави поранешниот началник на рускиот Генералштаб Јуриј Балуевски.
Според Балуевски, кој во 1990-тите работеше како заменик-командант на воената група Задкавказ, а потоа работеше во Генералштабот и служеше како заменик-секретар на Советот за безбедност, домашната артилерија и ракетни системи се „значително“ инфериорни во однос на западните, поради што има потреба приоритет на „радикална модернизација“.
„Руските развивачи на артилериски системи, за жал, остануваат во улога на фаќање. Постои квалитативна супериорност на артилеријата на НАТО“, го цитира Балуевски списанието „Армиски стандард“. Успехот на оружјето на НАТО, според Балуевски, е олеснет со преминот кон топови од 155 мм со должина на цевката од 52 калибар и развојот на гранати со ултра долг дострел од 155 мм.
Во исто време, артилеријата, пред сѐ со долг дострел и висока прецизност, „е вратена на пиедесталот на богот на војната“, нагласува Балуевски: „Речиси одлучувачки фактор во битката и операцијата е бројот на испукани гранати“.
Употребата на тенкови во војна, исто така, предизвика проблеми, продолжува Балуевски: тие се покажаа како „лесно откриена и лесно погодена цел“. Дополнително, предноста на Русија во воздухот беше всушност девалвирана, бидејќи задачата за потиснување на непријателската противвоздушна одбрана „се покажа како нерешлива“, наведува Балуевски. Како резултат на тоа, воспоставените форми на користење на борбена авијација – офанзивна воздушна операција или масовни воздушни напади – станаа невозможни, забележува тој.
Генерално, „Специјалната воена операција“ ја покажа неконзистентноста на предвидувањата за развојот на воените работи и бараше преоценување на улогата и местото на различни видови оружје, пишува Балуевски, додавајќи дека многу учебници по тактика од кои проучувале руските генерали ќе мора да бидат „оставени во архивата“.