НАСА сака да постави ласери во најтемните кратери на Месечината

Научниците предложија необичен план за идните мисии на Месечината: да се постават екстремно стабилни ласерски системи во најтемните и најстудените кратери на нејзината површина за да им се овозможи на вселенските летала да се движат и да го мерат времето попрецизно. Идејата ја презентираат истражувачи од Лабораторијата за млазен погон на НАСА и Националниот институт за стандарди и технологија во нова рецензирана студија. Дали новиот ласерски систем може да им помогне на идните вселенски летала побезбедно да се движат по Месечината?

Според нивниот предлог, мал силиконски уред би бил фрлен во еден од трајно засенчените лунарни кратери и би се користел за стабилизирање на ласерската светлина. Стабилизираниот ласер потоа би можел да функционира како навигациски сигнал и прецизно мерење на времето за време на идните лунарни мисии.

Научниците веруваат дека таков систем би можел да им помогне на вселенските летала побезбедно да слетаат на Месечината, да овозможи развој на еден вид GPS систем за лунарната површина и да ја подобри комуникацијата меѓу сателитите, пишува Euronews.

Зошто најтемните лунарни кратери?
Трајно засенчените кратери го привлекуваат вниманието на научниците со децении бидејќи би можеле да содржат мраз и други ресурси важни за идните човечки мисии на Месечината. Но, бидејќи речиси никогаш не добиваат сончева светлина, тие се исто така исклучително недостапни области. Ваквите кратери се тешки за слетување, навигација или спроведување директни набљудувања.

Новата студија предлага користење на мал силиконски уред наречен оптичка празнина за стабилизирање на ласерски зрак со контролирање на преминот на светлината низ системот.

Уредот работи со рефлектирање на светлината помеѓу две огледала. За ласерскиот зрак да остане целосно стабилен, растојанието помеѓу огледалата мора да остане речиси совршено непроменето.

Екстремниот студ во трајно засенчените кратери би можел да обезбеди таква стабилност.

Студот на Месечината би можел да биде предност
Истражувачите велат дека силиконот не се шири или собира на многу ниски температури, што би можело да го направи ласерскиот сигнал многу постабилен отколку на Земјата. Ова би отворило можност за развој на високо прецизни системи за навигација и комуникација за идните мисии.

Научниците исто така веруваат дека мрежа од такви ласери би можела да детектира екстремно мали промени во растојанието помеѓу објектите на Месечината, потенцијално овозможувајќи нови студии за гравитацијата и однесувањето на универзумот.

Истражувачкиот тим предлага технологијата прво да се тестира во ниската Земјина орбита пред да се постави на површината на Месечината. Доколку е успешен, системот би можел да стане дел од инфраструктурата на идните лунарни мисии во следните неколку години.