(Видео) Ранети и оставени украинските војници разменуваа очајнички пораки додека паѓаше Авдиевка

Авдиивка беше на првата линија на војната меѓу Киев и Москва речиси една деценија. Таму со месеци се водеа жестоки борби по целосната инвазија на Украина од страна на Русија пред речиси две години.  Кога украинската војска го напушти градот во саботата, и ја предаде најважната победа на Русија во последните неколку месеци, тоа беше брзо и безмилосно.

„Оставете ги 300-те (ранетите)“, наводно му било наредено на еден војник, „и запалете сè“.

Неколку часа откако руските војници ги подигнаа своите знамиња над Авдиивка, се појави една ужасна приказна за неколку повредени војници кои не успеаја да избегаат – а подоцна беа убиени додека руските војници стигнаа до нивната позиција. Украинските војници таму беа дел од 110-та посебна механизирана бригада, заземајќи ја позицијата позната како Зенит. Додека руските сили напредуваа низ Авдиивка минатата недела, Зенит беше под силен напад.

Војниците стационирани таму правеле очајнички обиди да избегаат од урнатините на градот, според Виктор Билиак, еден од војниците. Во долга и често мрачна објава на Инстаграм, Билиак ја опиша опасната рута што претстоеше.

This is what Avdiivka looks like after months of assaults by Russian troops.

After the retreat, the Ukrainian Armed Forces are reinforcing their positions near the city.

📹: DW pic.twitter.com/QG25Mo3nZm

— Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) February 20, 2024

„Имаше нула видливост надвор. Се работеше само за преживување. Километар преку теренот. Еден куп слепи мачиња водени од дрон. Непријателска артилерија. Патот до Авдиевка е исполнет со украински трупови“, напиша тој.

На крајот еден командант го известил преку радио дека ранетите нема да бидат евакуирани. Шест мажи останаа зад себе. Пораките што ги оставија беа тешки за читање, рече Билиак.

„Нивниот очај, нивната пропаст. Секогаш ќе остане со нас. Најхрабри се оние што умираат“, рече тој.

Авдиивка е на линија на фронтот откако промосковските сепаратисти зазедоа големи делови од регионот Донбас, вклучително и блискиот град Доњецк, во 2014 година. Годините борби го претворија градот во силна тврдина. Но, со оглед на тоа што украинската армија е под притисок на неколку точки на линијата на фронтот и се соочува со недостиг на муниција и војници, руската војска можеби почувствувала прозорец на можности. Ја погоди областа со воздушни напади и артилерија пред да го засили копнениот напад. Украинските сили донесоа одлука во текот на викендот да го напуштат градот, со што Русија ја доби најзначајната победа откако го освои градот Бахмут минатата година. Украинскиот претседател Володимир Зеленски изјави дека одлуката за повлекување е донесена за „да се спасат животите на нашите војници“.

Меѓу заробените и опкружените беше и 30-годишен помлад наредник и борбен лекар од регионот Дњепропетровск по име Иван Житник, со прекар „Џанго“. Тој се бореше во Авдиевка скоро две години, како и 110-та бригада. Тој беше тешко повреден и не можеше да се движи.Во четвртокот, тој стапи во контакт со својата сестра Катерина и другите членови на семејството во емотивен видео повик, повик што оттогаш доби широко распространета покриеност на украинските и социјалните мрежи.

Катерина го прашува својот брат: „Па, што, никој не доаѓа? И твоите момци се таму или си сам?“

Житник одговори: „Сите заминаа, сите се повлекоа. Ни рекоа дека ќе не земе автомобил. Имам две скршени нозе, шрапнели во грбот. Не можам да сторам ништо…“

Тој рече дека имало половина дузина војници на позицијата Зенит, од кои четворица, како Житник, не можеле да одат.

 „Не знам како да … на кого да му се јавам“, рече таа додека плачеше. „Не можам да сфатам. Кој ќе те земе?“

Украинските новинари кои работат со Slidstvo.info подоцна разговараа со роднините на тројца од Украинците кои беа оставени ранети на позицијата. Катерина изјави за Slidstvo.info: „Тие го чекаа возилото за (евакуација) ден и половина. И кога сфатија дека никој не доаѓа да ги земе, почнаа да им се јавуваат на сите. Кога ми се јави Иван, имаше толку многу болки, му дадоа се што им остана, но им снема лекови и храна“.

Подоцна во четвртокот, друг роднина стигна до Житник преку видео врска, според Катерина.

„Мојот брат рече дека командата се согласила Русите да ги извадат бидејќи нашите луѓе нема да стигнат до нив“, рече Катерина. Додека тие зборуваа, рече таа, на видеото се гледа како руските војници влегуваат во позицијата каде што беа заробени.

Друг од војниците заробени во Зенит беше Андриј Дубницки. Неговата сопруга Лудмила изјави:  „Разговаравме во 10 часот (во четврток). Бил ранет во препоните, се вртел, се обидувал да се пошегува, почнал да плаче. Потоа испративме порака…Последната порака беше во 12 часот дека ќе биде фатен“, рече таа.

Во петокот беше објавено видео од руски воен блогер на кое се прикажани телата на неколку војници. Видеото го носи амблемот на Првата словенска бригада на руската армија, која два дена претходно влегла во областа Зенит на југот на Авдиивка, според повеќе извештаи.

Во текстот на видеото се вели дека е снимено во петокот во Авдиевка во „објект на воената единица“. Тоа ги преставува украинските војници таму како нацисти и вели „само смрт ве чека на нашата земја“.

Катерина го препозна телото на својот брат по облеката и по шишето со вода што го држеше кога Русите ги одведоа од позицијата Зенит. Билиак, војникот кој го објави својот профил на Инстаграм, го препознал Андриј Дубницки бидејќи на раката имал тетоважа во форма на крст. 

Истото го направи и сопругата на Дубницки, Лудмила, која го пронашла видеото доцна во ноќта. „Го најдов ова видео, го препознав по неговата тетоважа“, рече таа. „Тој беше повикан на 8 март 2022 година, и оттогаш беше во Авдиевка цело време… Мојата ќерка имаше 4 месеци кога беше мобилизиран“, изјави таа за Slidstvo.info.

Мајката на друг од војниците дојде до истото застрашувачко откритие. Хеорхи Павлов, нарекуван „Панда“, бил војник со договор од 2015 година и служел на позицијата Зенит последната година, според неговата мајка Ина.

„Тие чекаа три дена за автомобил за (евакуација)“, рече таа. „На 14-ти беше ранет, имаше рани од шрапнели, грбот… многу го молев, синко, предај се, ми требаш жив – има мало дете, 5 години.Тој рече: Мамо, јас сум воин“, раскажа Ина за Slidstvo.info.

„Би сакал да верувам дека се живи. Единственото нешто што сакам сега е да го најдам мојот син“, рече таа во петокот. Неколку часа подоцна таа го препозна телото на нејзиниот син во истото руско видео.

од 110-та бригада изјавија за Си-Ен-Ен дека не можат да потврдат никакви детали за инцидентот и се обидуваат да проверат што се случило.Познатиот украински воен блогер, Јуриј Бутусов, оттогаш ги објави имињата на сите шест војници кои беа оставени на позицијата Зенит.

„Овие ранети не можеа сами да се движат, а немаше достапни возила за евакуација за нивно транспортирање. Поради целосното опкружување на Зенит, ниту едно возило не можеше да помине за евакуација“, рече Бутусов.

Не е познато како загинале војниците, но Бутусов тврди дека руската војска „ги егзекутирала беспомошните невооружени ранети, кои биле заробени и не можеле да се движат“.

Канцеларијата на јавниот обвинител во Украина соопшти дека е покрената истрага за „прекршување на законите и обичаите на војната, комбинирано со убиство со умисла“ во случајот на повредените војници. Во соопштението објавено во понеделникот, 110-та посебна механизирана бригада рече дека се обидела да преговара со руските сили за евакуација на ранетите војници од позицијата Зенит откако таа била целосно опколена.

„Тие [се договорија] да ги евакуираат нашите ранети и да им пружат помош, а потоа да ги разменат за други воени заробеници. На нашите војници им беше наредено да си ги спасат животите“, се вели во соопштението.

Бригадата подоцна дозна дека нејзините војници биле убиени од видеото објавено од руските сили.

„Војната е сурова и ние се бориме за слобода по висока цена“, се вели во извештајот. (CNN)