Украина тврди дека во нејзините мртовечници има тела на 7.000 руски војници

Украина тврди дека има 7.000 тела на неподигнати руски војници во мртовечници и ладилници, додека вкупниот број на загинати во Кремљ е дури 19.000.

Олексиј Арестович, советник на шефот на украинската претседателска администрација, рече дека се обиделе да ги вратат телата на 3.000 војници на почетокот на војната, но Русија одбила, велејќи оти не верува дека нивните жртви биле толку големи.

Тој изјави за Вашингтон пост: „Тие рекоа: ‘Ние не веруваме во такви количини. Ние ја немаме оваа бројка. Не сме подготвени да ги прифатиме’“.

Украинското Министерство за внатрешни работи оттогаш формираше веб-страница и Телеграмски канал за Русите да пребаруваат фотографии од загинатите и воените заробеници.

Кремљ го намалува својот огромен број на загинати во непрекинатата војна, признавајќи ја загубата на 1.351 војник.

Кремљ има политика на минимизирање на воените жртви со декрет од 2015 година со кој сите смртни случаи во конфликт се прогласуваат за државна тајна, а минатата година секоја изјава што ја дискредитира војската беше криминализирана.

НАТО процени дека меѓу 7.000 и 15.000 руски војници се убиени, додека Украина верува дека бројот е поголем врз основа на извештаите на бојното поле и пресретнатата комуникација.

Меѓу загинатите е и Вадим Колодиј, 19-годишен стрелец од 136-от извидувачки баталјон во близина на Москва.

Починал откако бил нападнат додека бил заглавен во оклопно возило, ѝ кажала руската војска на мајка му, иако неговото тело никогаш не било вратено.

Татјана рече: „Јас сум хистерична. Вадим немаше ни шанса да избега. Тој изгоре внатре. Првата недела беше како темнина. Болка, солзи. Не можев да спијам ниту да јадам.

„Никој не ги бара овие деца. Никој не се грижи за нив. Колку од овие деца, сопрузи, има? Колку болка донесе сето ова?’

Ања Дерјабина (25) од Челјабинск го погреба телото на нејзиниот сопруг снајперист минатиот месец, откако тој беше убиен во Украина на 8 март.

Таа рече: „Сè уште не можам да сфатам или да верувам дека тоа е вистина. Секој ден му зборувам. Секој ден го прашувам за што и зошто. Мојот мозок одбива да ја прифати информацијата дека Никитка е мртов. Сè уште чекам да се јави, да се врати“.