„Русите нѐ чекаа“: Украинските војници објаснуваат како течат борбите во офанзивата

ЈУЖЕН ДОНЕЦК, Украина – Тие влегоа во зона на убивање. Тајмингот беше исклучен. Многу мажи беа изгубени. На крајот, тие го вратија уништеното село Старомаjорске, барајќи го најголемиот напредок на Украина со недели.

Војниците на чело на украинската контраофанзива велат дека минатонеделната битка долж фронтот на југоисток се покажала како потешка и покрвава од очекуваното, со плановите кои се испревртувале и со непријателот кој бил добро подготвен.

„Русите нè чекаа“, рече 29-годишен војник користејќи го повикот „Булат“, од единицата испратена во битка со оклопни возила за време на минатонеделниот напад.

„Пукаа кон нас со противтенковски оружја и фрлачи на гранати. Моето возило нагази противтенковска мина, но сѐ беше во ред, возилото го презеде ударот, а сите беа живи. Се симнавме и трчавме да најдеме засолниште. Бидејќи најмногу важно е да се најде засолниште и потоа да се продолжи понатаму“.

Приказните за битката кај Старомајорске, раскажани за Ројтерс во близина на линијата на фронтот во југоисточна Украина, даваат показател зошто најхрабрата контраофанзива на Киев од војната, која наскоро влегува во својот трет месец, се покажа како побавна и покрвава од очекуваното.

„Нашата мисија беше планирано да трае два дена. Но, не можевме да влеземе во мрак во вистинско време, од неколку причини. Така, влеговме подоцна и го загубивме вистинскиот момент“, рече „Булат“.

Киев, кој доби опрема и обука во вредност од милијарди долари од западните земји за да ја спроведе својата контраофанзива за враќање на окупираната територија ова лето, призна дека неговата кампања се одвива побавно од очекуваното. Командантите велат дека е потребно вистинско темпо за да се избегнат големи жртви.

Русите имаа месеци да ги подготват своите утврдувања и да посеат мински полиња. На украинските напаѓачи им недостига воздушната супериорност што вообичаено ја очекуваат нивните сојузници во НАТО на нивните вежби.

Руските бранители поставија „предвидни зони“ во пресрет на нападот, рече 24-годишен украински маринец со повикот „Дуб“.

„Тие методично ги уништуваа патиштата. Направија јами што го спречуваа возењето во и надвор од селото, дури и при суво време. Дури и пешачењето беше доста тешко. Не можете да користите батериски светилки ноќе, но сепак треба да напредувате“.

Друг војник, користејќи го повикот „Пикачу“, рече дека мажите во неговата единица „се потрудиле. Ние успеавме“.

„Слегувањето не беше сјајно“, призна војникот. „Напредувавме полека, но сигурно. Тие пукаа, сè леташе. Беше страшно, но продолживме понатаму. Никој не се врати назад. Сите завршија одлична работа.

„Многу од нас што отидовме никогаш нема да се вратат дома“. (Ројтерс)