Во Бугарија: „Попрво ќе умрам отколку да се вакцинирам!“

Во Бугарија сите политички сили се против мерките. Државата е во изборна кампања и никој не сака да сноси одговорност за непријатните работи што треба да се направат. „Го направивме најлошото – ја политизиравме пандемијата“, пишува професорот Ивајло Дичев

Го видовме тоа во други земји, каде што популистите како Трамп и Болсонаро ги претворија неносењето маски во политичко барање, а нивните сограѓани платија за тоа со стотици илјади жртви. Интересното во Бугарија е што сите политички сили се против мерките. Па, не на ист начин: некои се против зелениот сертификат, некои против тајмингот, некои против обештетувањето, други прашуваат зошто ги затворате овие, а не оние, петтиот ја продолжува битката против „измамата ковид“, пишува професорот по антропологија на Софискиот универзитет, Ивајло Дичев, во текст за бугарската редакција на Дојче веле.

Дичев вели дека револтот против најновите мерки на службената влада ги обедини БСП и ГЕРБ, ги разоткри национал-патриотите од Атака и Преродба, ја подели протестната партија Исправи се.Бг! па дури и наводно порационалната Демократска Бугарија го повика претседателот на државата да ги укине мерките и да го свика Советот за национална безбедност. „Никој не сака да сноси одговорност за непријатните работи што ќе треба да ги правиме“, вели Дичев.

За да ја објасни баналноста на критиките, Ивајло Дичев пишува за претпоставена ситуација: „Дали да влезам во жанрот ‘да бев јас’? Па, едноставна работа: ќе објавив уште пред шест месеци дека зелените сертификати стануваат задолжителни и периодично ќе потсетував уште колку време останува до тогаш. Дури и тогаш, ќе предупредев дека оние што се разболеле од ковид ќе бидат примени само ако одат на лекар и биле ставени во карантин, а не ако се сокријат. Би ги казнил медиумите и медицинските лица за дезинформации за епидемијата, а патем, би ја задолжил изборната комисија да забрани дискусии на тема ковид во изборните дебати“.

Тој додава: „Од гледна точка на некаков нормален човечки морал, темата здравје никогаш не треба да се политизира, бидејќи вредноста на човечкиот живот не може да биде прашање на различни гледишта. Но, во нашата разнебитена јавност веќе нема консензус ниту за тоа што точно зборуваме, а камоли за морал. Нападот на здравиот разум започна со Истанбулската конвенција, која неодговорните политичари ја променија до непрепознатливост. Следуваше лудилото со норвешките крадци на деца. Следуваше наводно имагинарната свинска чума. Следеше ветото за Северна Македонија бидејќи имало говор на омраза кон министерката Захариева. Следеше чудната идеја дека сме држава на фронтот затоа што НАТО се мисли да ја нападне Русија. Дека ако го усвоиме еврото ќе го изгубиме финансискиот суверенитет што го имавме со левот што е поврзан со него… Дали треба да се чудиме што само 20 проценти од Бугарите се вакцинирани?“

Според него, одбивањето да се примат вакцините би било разбирливо ако се работи за обичен човечки страв – од боцкањето, од болката во раката, од папсаност еден ден. „Чудното е што играат театар на некое херојство. ‘Попрво ќе умрам отколку да се вакцинирам!’, прочитав некаде на интернет“, вели Дичев.

Тој пишува дека во други земји, оваа антиваксерска екстаза е обично својствена за верски фундаменталисти, а тоа во Бугарија било некаков граѓански бунт против власта, без разлика која е. „Постојано велат дека зелените сертификати се дискриминација. Ќе речете дека до скоро не сме живееле во најпокорниот сателит на СССР, дека ги браниме правата на малцинствата до смрт, дека сите овие луѓе штрајкуваат кога им пречи работодавецот и брзаат на плоштад штом тие чувствуваат срам во правдата! Тоа може да биде компензација за недостаток на граѓанска храброст. Бунтот против вакцините е многу побезбеден од другите социјални битки, а задоволството е големо“, пишува професорот Ивајло Дичев.