Сириска црква го слави Божик неколку месеци по бомбашкиот напад

ДВЕИЛА, Сирија — Во црква во Сирија каде што во јуни во самоубиствен напад загинаа 25 лица, стотици верници се собраа пред Божик за да се сетат на оние што ги загубија и да ја потврдат својата вера.

Со мал број безбедносни сили кои стоеја надвор, членовите на црквата Мар Елијас одржаа миса во вторникот вечерта и светнаа слика од елка направена од неонски светла на ѕидот од дворот надвор. Елката беше закачена со слики од оние што беа убиени во нападот.

Меѓу нив се тројца мажи кои конгрегацијата ги смета за херои за справување со бомбашот, со што потенцијално беа спречени многу поголем број жртви во нападот на 22 јуни.

Еден човек отвори оган, а потоа детонираше експлозив во грчката православна црква во Двеила, на периферијата на Дамаск, додека таа беше полна со луѓе што се молеа во недела.

Пред да го детонира елекот, браќата Бутрос и Гергис Бечара и друг верник, Милад Хадад, го совладаа напаѓачот и го турнаа надвор од центарот на црквата, рекоа верниците.

„Да не беа тие тројца, можеби ниту еден немаше да остане од 400 луѓе“, рече Имад Хадад, брат на Милад Хадад, кој присуствуваше на осветлувањето на елката во вторникот.

Тој не украсил елка за Божиќ, ниту поставил елка дома, но собирањето во црквата беше „порака за мир и љубов“ и порака дека „ние сме верници и сме силни и сме непоколебливи и покрај сè“, рече тој.

Тана ал-Масуд, вдовицата на Бутрос Бечара, се сети дека очајно го барала својот сопруг по експлозијата, но никогаш не го нашла, ниту жив ниту мртов. Неговото тело било растргнато од експлозијата.

„Нема празник, ниту оваа година, ниту следната, ниту онаа по неа“, рече таа.

Таа се утешува во верувањето дека нејзиниот сопруг и двајцата други мажи кои се соочиле со напаѓачот се маченици за својата вера.

„Нашиот Господ ги избра да бидат светци и да ја шират својата реч низ целиот свет“, рече таа. „Но, разделбата е тешка“.

Нападот ги разгоре христијанските стравувања

Нападот врз црквата беше прв од ваков вид во Сирија по години и се случи во време кога новата влада во Дамаск, доминирана од сунитски исламисти, се обидуваше да ја добие довербата на религиозните малцинства по соборувањето на поранешниот претседател Башар Асад.

Привремениот претседател Ахмад ал-Шара се бори да ја спроведе власта низ целата земја, дури и во редовите на сојузничките групи. Во изминатата година имаше неколку смртоносни избувнувања на секташко насилство во земјата.

Иако новата влада ги осуди нападите врз малцинствата, многумина ја обвинуваат дека не презема мерки за контрола на вооружените фракции што се обидува да ги апсорбира во новата државна армија и безбедносни сили.

За нападот во јуни беше обвинета ќелија на Исламска држава, за која властите велат дека планирала да нападне и шиитско светилиште. ИД не ја презеде одговорноста за нападот, додека малку познатата група наречена Сараја Ансар ал-Суна рече дека еден од нејзините членови го извршил нападот. Владата рече дека групата била параван за ИД.

Христијаните сочинуваа околу 10% од населението на Сирија од 23 милиони пред масовните антивладини протести во 2011 година да бидат пречекани со брутална владина репресија и да се претворат во брутална 14-годишна граѓанска војна во која се појавија ИД и други екстремистички групи.

Стотици илјади христијани избегаа за време на војната, за време на која имаше секташки напади врз христијаните, вклучително и киднапирање на калуѓерки и свештеници и уништување на цркви. Сега многумина повторно бараат да заминат.

Зацврстување на верата и барање мир

Откако го загуби сопругот во нападот врз црквата, Џулиет Алкаши се чувствува вкочанета.

Двојката била вљубена пред таа да ја напушти Сирија со нејзината мајка и брат за да емигрира во Венецуела. Во 2018 година, кога Емил Бечара ја замолил да се омажи за него, Алкаши се врати во Сирија иако сè уште беше во средината на граѓанската војна.

„Што и да се случи, ќе се случи, и јас се предадов на тоа“, рече таа. „Ако некој оди да се моли и умре во црквата – што и да напишал бог, тоа ќе биде“.

Единственото нешто што е важно сега, рече Алкаши, е таа и нејзиниот 3-годишен син да останат заедно.

Некои верници рекле дека нападот само ја зајакнал нивната вера.

„Видов столб од чад како се издига од земјата до таванот и слушнав глас како вели: ‘Нема да те напуштам и нема да те оставам’, вели Хади Киндарџи, која опиша интензивно духовно искуство во моментот на експлозијата.

Тој денес верува дека дури и навидум бесмисленото насилство било дел од божјиот план.

„Нашиот бог е присутен и Тој беше присутен во црквата“, рече тој.

Јохана Шехаде, свештеникот во црквата Мар Елијас, призна дека многумина во конгрегацијата се плашат од посмртоносно насилство.

„Стравот е природна состојба. Нема да ви кажам дека нема страв и не зборувам само за христијаните, туку за целиот сириски народ, од сите секти“, рече Шехаде.

Како што се приближува Божик, рече тој, тие се молат за мир. (АП)