Селфито на Зеленски помоќно од оружјето на Путин

(Си-Ен-Ен) Украинскиот претседател Володимир Зеленски се обидува да докаже дека има вистина во стариот израз дека  „перото е помоќно од мечот“. Или, во неговиот случај – селфи видеото е помоќно од рускиот борбен авион.

Нема сомнение дека војската на Украина е бројно многу помала од руската; тоа е борба на украинскиот Давид  со рускиот Голијат. Но, Зеленски користи модерна форма на алатки на  социјалните медиуми и модерни комуникациски вештини кои му помагаат да добие превласт во она што е исто така клучна битка: борбата да се контролира наративот на војната.

Врз перцепцијата на луѓето влијаат пораките кои се едноставни, незаборавни и влијателни. Во комуникацијата на Зеленски – почнувајќи од објавите на Твитер до интервјуа за медиуми и видео-обраќањата до странски парламенти – тој ги исполнува сите овие три услови. Овие пораки, покрај моќта да убедуваат, гарантираат дека зборовите на Зеленски ќе имаат место во идните историски книги.
 Сепак во моментов, Зеленски веројатно е помалку загрижен за неговото наследство а повеќе е фокусиран на одржувањето на своите граѓани во живот. Едно е да ги вооружите своите војници со напредно оружје – чија важност е несомнена. Но, одговорноста на надарениот лидер е да ги вооружи своите луѓе со нешто подеднакво моќно: инспирација, мотивација и национална гордост.

Се чини дека Зеленски го надминува својот колега од Кремљ во тој поглед, доколку се вистинити извештаите на разузнавачките служби според кои моралот меѓу руските трупи е многу низок. Пензионираните американски воени експерти се шокирани од слабата обученост на руските војници, а се чудат на тоа колку се одлучни и мотивирани Украинците.

Таа нерамнотежа на борбениот дух може да биде скапа за Русите, ако ја прифатите теоријата на легендарниот генерал на Втората светска војна Џорџ С. Патон, кој рече: „Војните може да се водат со оружје, но ги добиваат мажите. Духот на луѓето што следат и човекот кој ги води ја добиваат победата“.

Канализирајќи го својот внатрешен Винстон Черчил за време на обраќањето во Долниот дом на Обединетото кралство, Зеленски ги употреби зборовите на поранешниот британски премиер, ветувајќи дека ќе се бори против Русите „во шума, на полињата, на бреговите, на улиците“. Черчил ги искористи токму овие редови за да го подигне духот и решителноста на уморната од војна Британија во најтемните часови на Втората светска војна, кога се веруваше дека Англија е следното нацистичко освојување.

Но, украинскиот претседател не само што ги пренаменува пораките од минатото туку , исто така, создава незаборавни звучни моменти кои се чини дека се издигнуваат над остатокот од бучавата. На пример, неговото предупредување за инвазијата на руските војници имаше за цел да нагласи дека Украинците не се откажуваат: „Кога ќе не нападнете, ќе ги видите нашите лица, а не грбот“.

Ова е само една од неколкуте моќни ораторски техники што Зеленски често ги користи: ги користи вашите зборови за да и помогне на публиката да го визуелизира успешниот исход. Како и Черчил, Зеленски им изјави на британските пратеници: „Нема да се откажеме, нема да изгубиме“. Украинскиот претседател покажа целосна почит кон моќта на позитивното размислување како начин  да ја продаде кампањата како победничка на целата нација.
Постојат научни докази кои го поткрепуваат ова. Истражувањата досега покажаа дека  збор има моќ да ги регулира физичките и емоционалните реакции. Позитивните мисли и зборови стимулираат специфична мозочна активност која ги движи луѓето кон акција. Се чини дека Зеленски е решен неговите зборови да го поттикнат својот народ – и многу други ширум светот – на  акција што може да ја спаси неговата земја.

Како Френклин Рузвелт, Мартин Лутер Кинг Џуниор. и други големи оратори во историјата, повиците на Зеленски за акција користат метафора и моќни слики, од кои некои ги расплакаа западните политичари за време на неговите неодамнешни говори. За време на овие парламентарни обраќања, Зеленски ја приспособи својата порака до одредената група што се обидува да ја убеди. На пример, кога им се обрати на американските законодавци, тој измислуваше слики од планината Рашмор и го евоцираше говорот на Мартин Лутер Кинг помладиот „Јас имам сон“, во изјавата „Имам потреба“. За добра мерка, тој ги наведе и Перл Харбор и нападите од 11 Септември за да ја зголеми способноста на неговата публика да ја почувствува болката на неговата земја. Исто така, пред британскиот парламент, тој ги цитираше Черчил и Шекспир, а пред Германците Зеленски се осврна на фразата по холокаустот „Никогаш повеќе“.

Зеленски ја доби наративната предност не само со зборови, туку и со оптика. Визуелните слики на двајцата спротивставени лидери се преполни со контрасти. Зеленски физички стои со својот народ на затемнетите улици на Киев во заморно зелена маица и јакна во воен стил. Тој ја отелотворува сликата на храбар и пркосен бунтовник кој се појавува како рамноправен со војниците што ги испраќа во битка. Путин, од друга страна, е облечен како политичар, изолиран на крајот од огромна конференциска маса или сам во ТВ студио каде што снима порака. Селфи-видеата на Зеленски се тешки, модерни и реални. Појавата на Путин е сценска и надмината. Можеби сфаќањето на Путин дека овој остар контраст не го фаворизира го поттикна да одржи провоен митинг на преполн стадион (присуството, наводно, беше задолжително за државните службеници) за да покаже дека има поддршка од рускиот народ. Но, дури и тогаш, неговата напумпана јакна го направи да изгледа повеќе како злонамерен Мишелин човек отколку како семоќен лидер од кого треба да се плашат. Путин се обиде да откине страница од модерната книга за комуникации на Зеленски со тоа што го отфрли костумот и излезе меѓу луѓето. Но, слабиот обид докажа дека старата мечка не можете да ја научите на нови трикови.

Работите да бидат уште полоши, дури и телевизискиот пренос на говорот на Путин нагло беше исечен во средина на реченицата, поради, како што се правдаа „технички тешкотии“.
Историјата е љубезна кон храбрите, особено кога тие им пркосат на настаните што се наредени против нив. Зеленски, преку неговите бестрашни повици за акција го дефинира своето наследство сè повеќе и повеќе со секој изминат ден, додека откриените слабости на Путин се спротивни на репутацијата за силата што тој напорно ја пропагираше.

Тешко е да се каже до кој степен надарените комуникациски вештини на Зеленски се одговорни за изненадувачката сила на украинскиот отпор. Но, ако тезата на Черчил за моќта на ораторството е точна, тогаш историјата веројатно ќе ѝ припише голема заслуга на улогата што ја одиграа зборовите на Зеленски. Како што напишал Черчил: „Од сите таленти што им се дадени на луѓето, ниту еден не е толку скапоцен како дарот на ораторството. Оној што го има тоа, поседува моќ потрајна од онаа на голем крал“. Или во овој случај – на  диктатор.