Како замрзнатата Рајна помогна да падне Римското царство

На старата 406 година, на 31 декември, се случил еден од најдраматичните моменти во доцната римска историја. Голема група варварски народи ја преминале реката Рајна, тогаш клучна граница на Западното Римско Царство: Вандалите, Аланите и Суебите. Ова преминување го означило почетокот на уништувањето на Галија и го забрзало пропаѓањето на римското владеење на запад.

Замрзнатата Рајна им овозможила на варварите да преминат
Според античките извори, особено хроничарот Проспер од Аквитанија, Рајна била замрзната, што овозможило масовно преминување не само на воините, туку и на цели заедници – жени, деца, добиток и коли. Овие народи не дејствувале како брза грабежничка војска, туку како миграциска маса која барала ново место за живеење, туркана од исток од притисокот на Хуните.

Падот на римската одбрана
Римската одбрана на Рајна била сериозно ослабена во тоа време. Империјата била опседната со внатрешни судири, узурпации и недостаток на војска, а границата што со векови се спротивставувала на нападите едноставно се распаднала. Откако ја преминале реката, Вандалите, Аланите и Суебите со месеци ја пустошеле Галија, ограбувајќи градови како Могонтијакум (Мајнц), Вормс и други римски центри, додека локалното население се повлекло или барало заштита од новите господари.

Точката од која нема враќање за Западното Римско Царство
Овој настан често се наведува како точка од која нема враќање за Западното Римско Царство. Галија никогаш не била целосно вратена под цврста римска контрола, а неколку години подоцна истите народи ќе се преселат во Хиспанија, додека Вандалите на крајот ќе завршат во Северна Африка. Затоа, 31 декември 406 година е запаметен во историјата како симболичен момент кога римската граница на Рајна – и римскиот свет каков што постоел со векови – практично престанале да постојат.