Брус Вилис има деменција, соопшти семејството

САД – Речиси една година откако семејството на Брус Вилис (67) објави дека славниот глумец се повлекува од светот на филмот бидејќи му била дијагностицирана афазија, неговите семејство сега соопшти дека тој има фронтотемпорална деменција (ФТД) и оти состојбата со здравјето му е влошена.

„Од една страна, ова е болно сознание, но олеснување е да се има точната дијагноза. ФТД е сурова болест за којашто многумина од нас никогаш не слушнале и може да влијае на секого“, се вели во соопштението од семејството на Вилис.

Можеби еден од најпознатите акциони глумци-херои во историјата на филмот, лани се повлече од глумата. Во мигов е актуелен со акционите „Рајски град“ (Paradise City), трилогијата „Детектив Најт“ (Detective Knight) и последниот филм каде што Вилис глуми – „Атентатор“ (Assassin), којшто излегува на 31 март.  

Деменција, состојбата која му беше дијагностицирана актерот Брус Вилис, е наследно нарушување кое ги зафаќа фронталниот и темпоралниот лобус. Карактеристичната возраст за настанување е типично помлада возраст (55-65 години) отколку кај Алцхајмеровата болест.

Фронтотемпорална деменција (ФТД) ги зафаќа личноста, однесувањето и обично јазичната функција (синтакса и флуентност) повеќе, а меморијата помалку од Алцхајмеровата болест. Апстрактното размислување и вниманието (одржување и пренасочување) се оштетени, одговорите се дезорганизирани. Ориентацијата е зачувана, но потсетувањето може да биде нарушено. Моторичките вештини се главно зачувани. Болните имаат тешкотии да ги завршат задачите по одреден редослед, иако видно-просторните и конструкциските задачи се помалку погодени.

Знаците на оштетување на фронталниот лобус (рефлекс на фаќање, рефлекс на цицање и палмоментални рефлекси) се појавуваат доцна во болеста, но исто така се појавуваат и кај други типови деменција. Некои пациенти развиваат болест на моторниот неврон со генерализирана мускулна атрофија, слабости, фасцикулации, булбарни симптоми (на пр. дисфагија, дисфонија, тешкотии при џвакање) и зголемен ризик од аспирациона пневмонија и рана смрт.

Социјалното однесување и личноста се менуваат. Болните стануваат импулсивни и ги губат своите социјални инхибиции, ја занемаруваат личната хигиена. Се појавува недоследност (губење на концентрација), инерција и ментална ригидност. Однесувањето станува повторувачко и стереотипно (на пример, пациентите може да одат на исто место секој ден). Болните може да земаат и да ракуваат со предмети по случаен избор без никаква причина. Јазичното изразување е намалено.

ФТД обично напредува постепено, но брзината на прогресија е различна; ако симптомите се ограничени на говор и јазик, прогресијата до сеопфатна деменција може да биде побавна. Не постои специфично лекување на болеста.