Античкото спарување повеќе се случувало помеѓу човечки жени и неандерталски мажи

Луѓето и неандерталците се зближувале од време на време кога живееле во истите области пред десетици илјади години. Но, не знаеме многу за тоа кој со кого се дружел или зошто.

Нова генетска анализа нуди некои древни озборувања: Паровите почесто биле женски луѓе со машки неандерталци.

Како точно се случило ова останува огромен прашалник. Дали жените се впуштиле во неандерталските популации или мажите неандерталци биле привлечени од поголеми човечки енклави? Дали овие интеракции биле мирни, збунувачки, тајни или дури и насилни?

„Не знам дали некогаш ќе добиеме дефинитивен одговор за тоа како се случило ова, бидејќи не можеме да патуваме назад во времето“, рече експертот за популациска генетика Шинџун Жанг од Универзитетот во Мичиген, коментирајќи ја новата анализа.

Но, студијата, објавена во четвртокот во списанието „Сајенс“, покажува „дека секогаш кога неандерталците и современите луѓе се пареле, имало претпочитање за машки неандерталци и женски современи луѓе, за разлика од обратното“, рече авторот Александар Плат, кој студира генетика на Универзитетот во Пенсилванија.

Научниците знаат дека неандерталците и луѓето се пареле затоа што кај повеќето современи луѓе надвор од подсахарска Африка постои мал, но важен процент на неандерталска ДНК – вклучувајќи гени кои можат да ни помогнат да се бориме против некои болести и да нè направат поподложни на други.

Но, тие исто така знаат дека неандерталската ДНК не е рамномерно распределена низ целиот човечки геном.

Поточно, постои изненадувачки недостаток на неандерталска ДНК во човечкиот X хромозом, еден од сноповите гени во секоја клетка познат како полов хромозом, во споредба со количината на неандерталска ДНК во другите, неселовни хромозоми во клетката.

Научниците сметале дека можеби гените на тие локации едноставно не биле корисни – или дури и штетни. Можеби луѓето со тие генски обрасци не преживеале толку добро, па затоа тие гени биле филтрирани со еволуцијата со текот на времето.

Или можеби разликата може да се објасни со тоа како двата вида се измешале.

За да се обидат да ја решат загатката, Плат и неговите колеги наместо тоа го разгледале неандерталскиот геном и човечката ДНК што се испреплетела за време на „настан на парење“ пред 250.000 години.

Кога ги споредувале овие гени, тие пронашле повеќе човечки отпечаток од прст на неандерталскиот X хромозом – истиот хромозом што, кај луѓето, има помалку неандерталска ДНК отколку што би се очекувало.

Најверојатното објаснување за овој модел на огледална слика е однесувањето при парење. Тоа е поради начинот на кој половите хромозоми се пренесуваат од родителите на децата, објасни Плат. Бидејќи генетските женки имаат два X хромозоми, а генетските мажјаци имаат еден X и еден Y хромозом, два од секои три X хромозоми во популацијата, во просек, се наследуваат од мајките на луѓето.

Ако повеќе човечки женки се пареле со неандерталски мажјаци отколку обратно, во текот на илјадници години би очекувале да видите токму она што го пронашле: повеќе човечка ДНК во неандерталските X хромозоми и помалку неандерталска ДНК во човечките X хромозоми.

Студијата не може целосно да ги исклучи другите објаснувања. На пример, рече Жанг, можно е потомството на човечките мажи и неандерталските жени едноставно да не преживеало толку добро.

Но, наједноставното и најверојатно објаснување, според студијата, е исто така и најинтересно: „Тоа не е резултат на строго дарвинистичко преживување на најсилните“, рече Плат. „Тоа е навистина резултат на тоа како комуницираме едни со други и какво е нашата култура, општество и однесување“. (АП)