Зошто Путин го постави бруталниот генерал да ја води војната во Украина?

Уништувачката војна на рускиот претседател Владимир Путин против Украина забавува. Сега, има нов генерал на чело – со репутација на бруталност.

Руското Министерство за одбрана минатата сабота го именуваше Сергеј Суровикин за нов генерален командант за операциите во војната. Тој претходно играше инструментална улога во операциите на Русија во Сирија како врховен командант на руските воздушни сили и тогаш руските борбени авиони предизвикаа широко распространето уништување во областите под контрола на бунтовниците.

Си-Ен-Ен разговараше со поранешен поручник на руските воздухопловни сили, Глеб Ирисов, кој служеше под негово водство во Сирија.

Тој рече дека Суровикин бил „многу близок до режимот на Путин“ и „никогаш немал политички амбиции, па затоа секогаш извршувал план точно како што сакала владата“.

Аналитичарите со кои разговараше Си-Ен-Ен велат дека назначувањето на Суровикин е многу малку веројатно да го промени начинот на кој руските сили ја спроведуваат војната, но дека тоа зборува за незадоволството на Путин од претходните командни операции. Тоа, исто така, е делумно наменето за „ублажување“ на националистичката и провоена база во самата Русија, според Мејсон Кларк, раководител на Русија во тинк-тенк Институтот за проучување на војната (ИСВ).

Чеченскиот лидер Рамзан Кадиров, кој ја повика Русија да „преземе подрастични мерки“, го поздрави назначувањето на Суровикин. Генералот беше на служба и во војната во Авганистан во 1980-тите, а командуваше со единица во Втората чеченска војна во 2004 година.

Ирисов, поранешен подреден на Суровикин, ја напушти својата петгодишна кариера во вооружените сили по неговиот престој во Сирија, бидејќи неговите сопствени политички ставови беа во конфликт со она што го доживеа. „Секако, разбирате кој е во право, а кој не“, рече Ирисов. „Бев сведок на многу работи, да се биде внатре во системот“.

Ирисов потоа го започна она што се надеваше дека ќе биде почеток на кариера како меѓународен новинар, како воен известувач во руската државна новинска агенција ТАСС. Неговата сопруга работеше таму и тој во тоа време чувствуваше дека тоа е „единствената главна информативна агенција“ која се обиде да покрива вести на „непристрасен“ начин, со „извесна можност за слобода на говорот“, рече тој.

„Сè се смени“ на 24 февруари 2022 година, кога започна инвазијата на Путин на Украина и ТАСС доби наредба од службата за безбедност и Министерството за одбрана на ФСБ дека „секој ќе биде кривично гонет доколку не ја изврши пропагандната шема“, му изјави Ирисов на Си-Ен-Ен.

„За мене тоа беше очигледно од самиот почеток“, се сеќава Ирисов. „Се обидов да им објаснам на луѓето дека оваа војна ќе доведе до колапс на Русија… тоа ќе биде голема трагедија не само за Украинците, туку и за Русија“.

Ирисов побегна од Москва со својата бремена сопруга и мало дете на 8 март 2022 година, откако застана против инвазијата. Тој ја напуштил работата во ТАСС и потпишал петиции и отворено писмо против војната, изјави тој за Си-Ен-Ен. Откако отпатуваа во Ерменија, Грузија, Турција и на крајот во Мексико, каде што ја контактираа американската амбасада за да побараат помош, сега работат на започнување нов живот во Западна Вирџинија.

Додека служел во воздухопловната база Латакија во Сирија во 2019 и 2020 година, Ирисов (31) вели дека работел на безбедноста на авијацијата и контролата на воздушниот сообраќај, координирајќи ги летовите со цивилните авиокомпании во Дамаск. Тој вели дека го видел Суровикин неколку пати за време на некои мисии и разговарал со високи офицери под него.

„Тој налути многу луѓе – тие го мразеа“, рече Ирисов, опишувајќи како „директниот“ и „исправен“ генерал не бил сакан во штабот поради начинот на кој се обидувал да го имплементира своето пешадиско искуство во воздухопловните сили.

Ирисов вели дека разбира дека Суровикин имал силни врски со приватната воена компанија „Вагнер“ блиска до Кремљ, која дејствувала во Сирија. Кремљ негира какви било врски со „Вагнер“ и инсистира дека приватните воени компании се нелегални во Русија.

Суровикин, чија воена кариера започна во 1983 година, во најмала рака има шарена историја. Во 2004 година, според извештаите на руските медиуми и најмалку два тинк-тенкови, тој толку жестоко прекорувал подреден што подредениот си го одзел животот.

И една книга на тинк-тенк Фондацијата „Џејмстаун“ со седиште во Вашингтон вели дека за време на неуспешниот обид за државен удар против поранешниот советски претседател Михаил Горбачов во август 1991 година, војниците под команда на Суровикин убиле тројца демонстранти, што доведе до тоа Суровикин да помине најмалку шест месеци во затвор.

За време на престојот во Сирија, сега 56-годишниот ја доби титулата Херој на Руската Федерација.

Во февруари оваа година, Суровикин беше санкциониран од Европската унија во својство на шеф на Воздухопловните сили. Ирисов верува дека има три причини зошто сега е поставен на чело на Украина: неговата блискост со владата и Путин; неговото меѓугранско искуство и со пешадијата и со воздухопловните сили; и неговото искуство од летото командувајќи ги руските сили во јужните украински региони Херсон, Запорожје и Крим. Тоа се области кои Путин се обидува да ги контролира „по секоја цена“, рече Ирисов.

Само два дена по назначувањето на Суровикин во саботата, Русија го започна најтешкото бомбардирање на Украина од раните денови на војната.

Си-Ен-Ен пишува дека Кларк од ИСВ верува дека она што се случува сега е одраз на она што се случи во април, кога друг командант, Александар Дворников, беше назначен за генерален командант на операциите во Украина.

„Слично на тоа, тој пред тоа беше командант на една од групите на руските сили и имаше своевидна господарска репутација во Сирија, слично како Суровикин за бруталност, заслужувајќи го ваквото име на „касапот од Алепо““, рече Кларк.

Дворников, исто така, во тоа време се сметаше за командант „кој требаше да ги сврти работите во Украина и да ја заврши работата“, додаде тој. „Но, поединечен командант нема да може да промени колку е заплеткана руската команда и контрола во овој момент од војната, или нискиот морал на руските сили“, се додава во текстот на Си-Ен-Ен.