Задолжителните вакцини не ги ограничуваат правата на човекот, пресуди Судот во Стразбур


Иако одлуката се однесува за традиционалните вакцини таа може да го отвори патот и за задолжителна вакцинација против Ковид-19

 

Задолжителната вакцинација не претставува повреда на правото на приватност, заштитена со чл. 8 од Европската конвенција за заштита на човековите права и основни слободи одлучи Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП) во Стразбур. Иако одлуката се заснова на традиционалните вакцини, повеќе правници сметаат дека со тоа се отвора патот за задолжителна вакцинација против Ковид-19.

На судот се обратиле родители на деца кои не биле примени во градинки во Чешка, бидејќи не биле вакцинирани против 9 болести – детска парализа, хепатит Б, дифтерија, тетанус, пертусис, хемофилус инфлуенца тип Б, сипаници, заушки, рубеола и за одредени категории на деца – пневмококи.

Чешкиот закон ги обврзува родителите да ги вакцинираат своите деца против девет болести познати во медицинската наука. Мајките и татковците кои одбиваат вакцинирање без валидна медицинска причина се казнети со парична казна, а децата не смеат да одат во градинките.

Задолжителната вакцинација е физичко мешање во организмот и влијае на правото на приватност заштитено со конвенцијата, соопшти судот. Во исто време, сепак, чешкото законодавство го штити легитимниот јавен интерес, имено јавното здравство, бидејќи вакцината ги штити не само оние кои ја примаат, туку и оние кои не можат да бидат имунизирани од медицински причини и се потпираат на таканаречениот имунитет на  „стадо“  за да бидат заштитени од заразни и потенцијално опасни болести.

Судиите во Стразбур донесоа одлука дека чешката здравствена политика за вакцинирање е во согласност со најголемиот интерес на децата, што е нејзин главен фокус.

Судот понатаму ја испита пропорционалноста на политиката за вакцинација на земјата. Судиите сметаа дека казните за родителите кои се жалат не се преголеми и дека изгубената можност да одат во градинка е превентивна, а не казнена мерка, која исто така беше ограничена во времето и не влијаеше на запишувањето во училиште.

На крај, ЕСЧП пресуди дека оспорените мерки за вакцинација се „неопходни во демократско општество“, односно во конкретниот случај тие претставуваат прифатлив исклучок од правото заштитено со Конвенцијата.

Покрај тоа, мнозинството судии ги отфрлија жалбите дека биле повредени другите права и слободи заштитени со конвенцијата – слободата на мислата и совеста, како и правото на образование. Апликантите не потврдија дека нивната критика за вакцинацијата е доволно убедлива, сеопфатна и суштинска за да претставува осуда заштитена според чл. 9 од Конвенцијата.

„Оваа одлука ја потврдува можноста за воведување на задолжителна вакцинација под услови во сегашната епидемија на Ковид-19“, рече правникот Николас Ерве, цитиран од АФП. Тој истакна дека судот им дава можност на националните влади да одлучат како да ја спроведат нивната политика за вакцинирање.