Со отфрлање на Спилберг и Елвис, Оскарите влегоа во мултиверзумот

САД– Да, Everything Everywhere All at Once беше апсолутен победник на синоќешното доделување на Оскарите во театарот „Долби“ во Лос Анџелес. Седум Оскари, вклучително и за најдобар филм, најдобар режисер и сите три актерски награди за кои беше номиниран, беше уште подобар резултат отколку што многумина предвидуваа.

Но, додека лудата мултиверзална комедија на Даниел Кван и Даниел Шајнерт сега (сепак неверојатно) се приклучува на редот на седумкратните победници како Лоренс од Арабија, Мостот на реката Квај и Шиндлеровата листа, околу 9.500 гласачи на Академијата како да сакаа да испратат порака дека богатството великодушно се шири.

Во All Quiet on the Western Front – отрезнувачкиот и неверојатно убав еп од Првата светска војна на Едвард Бергер, пријатно спротивен во темите и тонот со клокотот на „Everything.. , Нетфилк го имаше најуспешниот кандидатво нивната кратка и честопати полна историја на кампања за Оскар. Победите на филмот на Бергер во четири категории – Најдобра меѓународен филм, најдобра оригинална музика, најдобар дизајн на продукција и најдобра кинематографија – го ставаат пред сите претходни конкуренти на стриминг платформата во тешка категорија, вклучувајќи ги Roma, The Irishman, Marriage Story и The Power of the Dog.

Имаше малку љубов, исто така, за Top Gun: Maverick и Avatar: The Way of Water, кои соодветно ги освоија Оскарите најдобар звук и најдобри визуелни ефекти. Ако двата филма со најголема заработка од минатата година останаа без ништо на најважната филмска ноќ, тоа ќе беше смртна црна дамка против институција која во последно време не соодвествуваше на популарните вкусови.

Жално беше што не можеа да најдат место во кое ќе го препознаат и Елвис на Баз Лурман – најуспешното непродолжение номинирано досега, заработи скоро 240 милиони фунти ширум светот – но со Рут Е Картер за најдобра костимографија за нејзината работа во Black Panther: Wakanda Forever, дури ни Марвел не замина со празни раце.

И со победата на Брендан Фрејзер за најдобар актер за неговата улога во The Whale, кој се врати на сцената на голема врата, го достигна својот долгоочекуван и среќен крај. Библиското камерното дело на Дарен Аронофски можеби сам по себе предизвикуваше критички поделби, но исто така беше хит како што се случуваат овие видови филмови, откако заработи 30 милиони фунти ширум светот откако беше снимен за помалку од една десетина од таа сума. И помина со два Оскари: за најдобар актер, и  за најдобра шминка и фризура, се претпоставува во голема мера за импресивно веродостојното протетизирање на Фрејзер со прекумерна тежина.

Спротивно на тоа, филмовите што изгледаа најусогласени со неодамнешните вкусови на Академијата беа тие што убедливо промашија. Психолошката драма „Тар“ на Тод Филд, која беше пофалена од критиката, не успеа во ниту една од шесте номинации, дури ни Кејт Бланшет за најдобра женска улога. Фабелманови, мемоарското парче на Стивен Спилберг, помина нула од седум номинации; The Banshees of Inisherin, мрачната ирска трагикомедија на Мартин Мекдона, освои нула од девет номинации.

Без разлика дали станува збор за промена или само фаза во гласањето на Академијата сепак, ни остави низа добитници на Оскар што не ве тераат да посакувате целата церемонија да се одвиваше во сосема поинаква гранка на мултиверзумот. 

Наградите на Академијата се изгласани од Академијата за филмски уметности и науки, огромна група професионалци од индустријата со вкупно повеќе од 10.000 членови, со речиси 9.500 право на глас. Ова е речиси 65% зголемување во однос на пријавениот вкупно членство со гласање пред една деценија, делумно благодарение на иницијативите на Академијата да покани повеќе жени, обоени луѓе и филмаџии од целиот свет.

Кои се членовите на Академијата?