Жак Атали: Лошото управување со миграциите ќе доведе до конфликти
Жак Атали, францускиот економист, финансиер и филозоф објави прогноза како ќе се развива човештвото и какви ќе бидат ризиците со кои ќе се соочи Европа од зголемената миграција на континентот.
-Сите ги знаеме бројките: до 2050 година се очекува светското население да достигне 9,8 милијарди луѓе и, доколку се задржи неодамнешниот тренд на намалување на
бројот на запишани девојчиња на училиште, бројот уште повеќе ќе се зголемува. Поголемиот
дел од оваа популација ќе живее во земјите во развој (87% во споредба со 77% во 2022 година),
во градовите (68% наспроти 55% во 2022 година), ќе биде на возраст од 15 до 64 години
(63% наспроти 65% во 2022 година)и со просечен животен век од 76,8 години
(во споредба со 72,8 години во 2022 година). Ќе има 2,5 милијарди Африканци и 1,7 милијарди Индијци. Пет од осум земји кои го сочинуваат половина од растот на светската популација ќе бидат во Африка: Демократска Република Конго, Египет, Етиопија, Танзанија и Нигерија, кои
според сегашните стапки, во 2100 година ќе има 790 милиони жители, а градот Лагос ќе има 100 милиони.
Просечната возраст на населението во Африка ќе биде 17 години, додека во Европа тоа е 42 години, а во Јапонија, Јужна Кореја и Германија – уште повисоко. Бројот на луѓе над 80-годишна возраст ќе се зголеми тројно – од 150 на 450 милиони. Досега, помалку од 0,1% од африканското население емигрираше од Африка секоја година, а сепак Субсахарски Африканци денес претставуваат 10 милиони луѓе во Европа, во споредба со еден милион во 1960 година и се сè уште се само 10% од мигрантите во светот.
Во 2050 година, сакале или не, ќе бидеме сведоци на демографско жонглирање поради климатски, прехранбени, политички и верски причини и проблеми. Повеќе од 400 милиони луѓе ќе изберат да живеат на континент различен од оној на кој се родени. Многу повеќе ќе бидат оние кои же се преселат во рамките на својот континент, од село до град, од земја до земја.
Денес, миграцијата е трагедија за оние кои се принудени да емигрираат и за земјите кои
оставаат зад себе и кои се лишени од суштински дел од младоста. Таа исто така предизвикува тензии во земјите кои не се склони да ги прифатат и интегрираат. Ако се управува лошо, миграциите ќе доведат до конфликт, ќе доведат до крај на десничарските власти во многу земји и ќе ги уништат животите на стотици милиони луѓе. Но, ако миграциите се добро управувани и организирани на хуман начин, ако мигрантите се обучени и пристојно интегрирани во нивните земји домаќини за да ги заштитат своите културни идентитети, овие движења на населението ќе бидат корисни за сите. Тие би го олесниле финансискиот товар на економиите во развој со тоа што ќе им обезбедат удел од платите што ги добиваат мигрантите на север и би ги обезбедиле земјите од северот со квалификувана и неквалификувана работна сила за да се компензира нивниот демографски колапс и за да ги финансираат своите пензиски трошоци.
За ова прашање, како и за многу други, човештвото ќе мора да се организира глобално,
да разбере дека во негов интерес е да биде алтруистичко, дека може да добие сè ако се храни со култури и на другите и никогаш да не ја заборави јапонската поговорка: „Кога си
дома, помисли на патникот. Кога патуваш, помисли на домот“, порача Жак Атали.