Тенки оброци, тешки бомбардирања: Заложниците на Израел почнаа да ги споделуваат своите приказни

ЕРУСАЛИМ – Преживеале со ориз и леб и спиеле најдобро што можеле на столици и клупи. Најмалку еден маж се обиде да им побегне на киднаперите кога израелски воздушен напад предизвика уривање на зградата во која се наоѓале. Едно младо момче водело дневник на своето искуство.

Приказните за заложниците киднапирани од Хамас на 7 октомври се појавуваат, полека и во фрагменти, додека десетици израелски жени и деца, како и странски работници, се ослободуваат од Газа како дел од хуманитарната пауза во борбите.

Израел и Хамас во понеделникот се согласија да ја продолжат паузата за два дополнителни дена, според договорот постигнат со посредство на Катар и Египет, кој ќе овозможи размена на повеќе заложници за палестински жени и тинејџери во израелските затвори. Единаесет Израелци и 33 Палестинци беа ослободени подоцна во понеделникот.

За семејствата на заложниците, молкот од нивните најблиски во текот на седум долги недели беше мачен. Сега, додека некои се обединија, има нови предизвици за навигација и невидени рани што треба да се залечат.

Повеќето од ослободените заложници се лекуваат во болници, далеку од погледот на медиумите и гранатирана земја која сè уште бара одговори. Во последниве денови, неколку роднини на поранешните заробеници дадоа интервјуа, давајќи прв, ограничен поглед на нивните искушенија.

Голем дел од информациите за тоа каде и како биле држени заложниците остануваат недофатливи. Психолозите предупредија на опасноста од притискање на ослободените за информации, наведувајќи го ризикот од повторна трауматизација.

Заробениците, вклучително и мали деца и постари лица, беа грабнати од нивните семејства откако милитантите на Хамас ги убиваа најблиските и соседите – понекогаш пред нив. Одмаздничката воена кампања на Израел уби повеќе од 13.000 луѓе во Газа, разурнати цели населби и, стравуваат семејствата на заложниците, доведувајќи ги во опасност животите на нивните роднини.

„Некои од нив одлучија да останат подолго во болница за да се справат со настанот“, рече во понеделникот Итаи Песах, директор на детската болница „Сафра“ во медицинскиот центар Шеба. „Исто така, изложени сме на многу тешки, болни, сложени приказни за заробеништво. И покрај оптимистичкиот изглед, периодот на заробеништво беше тежок и сложен и ќе биде потребно време за зараснување на раните“.

На прес-конференцијата на интернет во неделата, семејствата на неколку поранешни израелски заложници рекоа дека нивните најблиски допрва треба целосно да го сфатат степенот до кој нивните случаи ја зафатија нивната земја – и светот. Засега тие престојуваа во саканата прегратка на тесен круг роднини.

85-годишната Јафа Адар ги броеше секој од нејзините повеќе од 50 дена во заробеништво и никогаш не изгуби надеж дека на крајот ќе биде вратена во Израел, рече нејзината внука Адва. „Толку сум горда што сум нејзина внука“, рече таа. „Тоа значи дека светот гледа оти таа е со нас“.

Адар и Керен Мундер (54) се вратија многу послаби од порано, велат роднините. „Тие јадеа, но не редовно и не цело време“, рече Мерав Мор Равив, братучед на Мундер. Мундер и нејзината мајка Рут (78) изгубиле помеѓу 13 и 17 килограми, рече Равив.

Спиеле на редови од три столчиња врзани заедно, како клупи во чекална и мораа да тропаат на вратата за да го привлечат вниманието на киднаперите кога требаше да го користат тоалетот. Чекањето понекогаш траеше и по неколку часа, велат тие.

И покрај сето она низ кое поминаа, повеќето од заложниците кои се вратија се чинеше дека се во стабилна физичка состојба. Ејал Нури, внук на Адина Моше (72), ослободена во петокот, рече дека неговата тетка „морала да се прилагоди на сончевата светлина“ бидејќи „била во целосна темнина“ со недели, објави „Тајмс оф Израел“.

Во раните денови од заробеништвото, роднините ги лоцираа некои од нив во Газа користејќи ги нивните паметни часовници или iPhone-и. Нивното место на престој потоа беше обвиткано со мистерија, иако Хамас рече дека заложниците се чуваат во огромната тунелска мрежа на групата што минува под Појасот.

Во интервју за израелскиот Канал 12, Равив рече дека членовите на нејзиното семејство биле чувани над и под земја – понекогаш биле чувани од вооружени милитанти, рече таа, а друг пат не било толку јасно. „Тие не знаат каде беа; луѓето ги чуваа“. Меѓу нив имаше и хебрејски говорници, рече таа.

Деветгодишниот син на Мундер, Охад, го помина својот роденден во заробеништво. По нежното и радосно повторно обединување со своите пријатели, еден од нив изјави за израелскиот „Вала њуз“ дека момчето водело дневник откако било приведено, но го оставил во Газа. Неговата мајка се плашела дека неговото постоење може да го загрози.

Семејните сведоштва сугерираат дека заложниците биле изолирани, отсечени од надворешниот свет. Некои не ја знаеле судбината на најблиските од кои биле однесени.

Во интервју за јавното радио Кан, Елена Магид, тетка на израелскиот руски заложник Рони Кривои, кој беше ослободен во неделата, рече дека 25-годишникот во еден момент успеал да им побегне на киднаперите среде воздушен напад и тешки борби.

„Тој можеше да побегне откако се урна зградата и неколку дена се криеше сам“, рече таа. „На крајот, Газаните го најдоа и го доведоа кај терористите“.

Не е јасно колку од заложниците сѐ уште се живи. Милитантите на Хамас рекоа дека некои се убиени во израелски воздушни напади, но тие не приложија докази за да ги потврдат нивните тврдења.

Еден заложник, млада жена, беше видена во саботата навечер со патерици на видеото објавено од Хамас, кое го документира предавањето. Таа направи гримаса додека влегуваше во возило на Црвениот крст. Во понеделникот, телевизиската снимка покажа дека 11-годишниот Јувал Енгел ја напушта Газа во инвалидска количка.

На прес-конференцијата во понеделникот, семејството на Елма Аврахам, која беше ослободена во неделата, рече дека на 84-годишната жена ѝ била потребна итна медицинска помош. „Мајка ми страдаше од тешка медицинска негрижа. Не ѝ беа дадени потребните животни лекови “, рече ќерката на Аврахам, Тали, во медицинскиот центар на Универзитетот Сорока, во јужен Израел.

Таа ја критикуваше израелската влада, како и Меѓународниот комитет на Црвениот крст, кој ги прими заложниците од Хамас: „Изгледа дека двапати е напуштена; еднаш на 7 октомври и повторно од сите организации кои требаше да ѝ помогнат“.

Заменик-администраторот на болницата, Цачи Слоцки, рече дека Аврахам имала веќе постоечка здравствена состојба кога била киднапирана. „Таа сè уште страда од тешка здравствена состојба“, рече тој.

Додсега речиси 70 заложници се ослободени, а се верува дека повеќе од 150 сè уште се во заробеништво. Семејствата кои се собраа велат дека нема да мируваат додека другите не се вратат дома.

„Борбата не е завршена, и ни треба секој од вас да продолжи, да ни помогне, да ги сподели своите приказни и да бара нивно враќање бидејќи секој од нив има семејство кое треба повторно да се обедини со своите најблиски“, рече Адва Адар. (Вашингтон пост)