Португалските медиуми го распнуваат селекторот

Прославата по победата против Узбекистан, само 60-тата репрезентација на ранг-листата на ФИФА, беше прерана.

Дури и со тим полн со талент, на клупата се потребни повеќе од дипломати, пишува А Бола. „Се вратив, се вратив“, рече Кристијано Роналдо по 90 минути и двата гола против Узбекистан, со што заврши серијата од 10 натпревари без голови во финалето на Европските и Светските првенства.

По такво достигнување, победа над репрезентација која не постои како независна држава ниту 40 години, капитенот лесно се стави на располагање на печатот. Штета што ова ретко се случува кога има темни облаци на небото, а не сонце, како што беше случајот по депресивното деби против ДР Конго и потоа, кога милиони Португалци мораа да објаснат зошто екипа која тврди дека сака да биде светски шампион одигра уште еден мизерен натпревар.

Ако Португалија продолжи да игра вака, нема да успее, а вината не е кај новинарите, коментаторите или навивачите – оние злонамерни стручњаци кои сакаат само да предизвикаат раздор во тимот кој, како што се виде, се издвојува по своето единство и став на теренот. Освен кога е жешко или кога ја немаат топката.

По почетните 1-1, барем предупредувањето дојде рано, па имаше време да се корегира, особено во формат каде што е можно да се помине низ групата без победа.

Неколку дена подоцна, пристигна кревкиот Узбекистан и победата од 5-0 послужи за замолчување на неколку часа на оние кои долго време сакаа да го пензионираат Роналдо и да му дадат на Гонсало Рамос нешто повеќе од туризам и собирање авионски милји, или на оние кои се сомневаат во способноста на шпанскиот тренер да води тим со некои од најдобрите играчи на Светското првенство, кој игра како еден од најлошите во 1/16 финалето.

Секоја сличност со голем дел од патувањето на Мартинез во Белгија ќе биде чиста случајност. Португалија победи само на два од последните шест официјални натпревари – жртви беа Ерменија и Узбекистан – а тренерот се однесува како ништо да не се случува.

Тој вели дека Португалија „заслужува секоја пофалба“ за играта против Колумбија (0-0), па дури и го смета фактот дека Диого Коста беше најдобриот играч на теренот во Мајами за позитивен. Тоа е паралелна реалност, но не е изненадувачки: Роберто Мартинез е на таа позиција повеќе од три години и повеќе од три години избегнува одговори и се преправа дека проблемите не постојат.

Дури и ако ја поминат Хрватска, дури ни најоптимистите нема да веруваат дека Португалија може да стигне до крајот вака, со можни натпревари против Шпанија во четвртфиналето и Франција во полуфиналето.