Кристин Лагард: Патот на „челичната дама“
Лагард заминува пред крајот на нејзиниот мандат, а изборот на нејзин наследник ќе биде важен за идната насока на монетарната политика во еврозоната. ЕЦБ има клучна улога во формирањето на монетарната политика на Еврозоната, вклучително и одредувањето на каматните стапки и одржувањето на ценовната стабилност
Кристин Лагард, која поднесе оставка од функцијата претседател на Европската централна банка (ЕЦБ), е една од највлијателните жени во светските финансии. За време на нејзината кариера, таа беше министер за финансии на Франција и директор на Меѓународниот монетарен фонд (ММФ), а од ноември 2019 година е на чело на институцијата што одлучува за монетарната политика на Еврозоната.
Лагард ќе ја напушти функцијата претседател на ЕЦБ на 7 февруари 2027 година, пред крајот на нејзиниот мандат, кој требаше да трае до октомври истата година. Со месеци се шпекулираше за нејзиното можно порано заминување, а Светскиот економски форум во Давос се споменуваше како една од можните следни дестинации.
Од адвокатура до врвот на светските финансии
Жената, која се смета за некој што ги држи светските финансии во свои раце, има интересна животна приказна, како и деловна.
Прво, таа не е економист, туку адвокат.
Родена е на 1 јануари 1956 година во Париз во семејство на академици. Нејзиниот татко, Роберт Лалует, бил професор по англиски јазик, додека нејзината мајка, Никол, била професорка по латинска, грчка и француска литература.
Својата професионална кариера ја започнала во областа на правото, работејќи со меѓународни компании. Од 1999 до 2005 година, била раководител на канцеларијата во Чикаго на меѓународната адвокатска фирма „Бејкер Мекензи“, а потоа станала претседател на нејзиниот глобален менаџмент.
Влегла во француската влада во 2005 година, кога станала министерка за надворешна трговија. Подоцна ја извршуваше функцијата министер за земјоделство и рибарство, а во 2007 година беше назначена за министер за економија и финансии на Франција. Таа ја извршуваше таа позиција до 2011 година.
Првата жена на чело на ММФ
Во 2011 година, таа беше избрана за директор на Меѓународниот монетарен фонд, што ја направи првата жена на чело на таа институција. Таа остана на таа позиција до 2019 година, во период обележан со последиците од глобалната финансиска криза и проблемите со долгот на одредени европски земји.
Нејзиниот премин на чело на ЕЦБ во 2019 година беше уште еден важен чекор во нејзината кариера. Таа стана првата жена на чело на таа институција, која има клучна улога во одредувањето на монетарната политика за земјите што го користат еврото.
Зошто е важна нејзината функција во ЕЦБ?
Европската централна банка ги утврдува клучните каматни стапки и спроведува монетарна политика, чија главна цел е да се зачува стабилноста на цените во еврозоната. Нејзините одлуки влијаат на инфлацијата, цената на кредитите, условите за задолжување за компаниите и граѓаните, како и на пошироката економска активност.
За време на мандатот на Лагард, ЕЦБ се соочи со силни инфлаторни притисоци, промени на каматните стапки и неизвесни економски околности. Затоа изборот на нејзин наследник е важен за идната насока на монетарната политика во Еврозоната.
Лагард требаше да остане на чело на ЕЦБ до крајот на октомври 2027 година, но нејзиното заминување во февруари ќе го отвори процесот на избор на нов претседател на една од најважните финансиски институции во светот.
Амбициозна уште од детството
Имаше големи амбиции уште од мала. Се занимаваше со спорт, а како тинејџерка беше дел од француската репрезентација во синхронизирано пливање.
По смртта на нејзиниот татко, на 17-годишна возраст, таа отиде во Америка на едногодишно образование. Работеше како практикант во Конгресот, беше асистент на конгресменот Вилијам Коен, помагајќи му во разговорите со франкофонскиот електорат за време на аферата Вотергејт.
Потоа повторно отиде во Франција. Дипломирала англиски јазик, трудово и социјално право во Париз и магистрирала на Институтот за политички науки во Екс-ан-Прованс.
Таа се врати во САД во 1981 година и се приклучи на меѓународната адвокатска фирма „Бејкер и Мекензи“, како соработник специјализиран за труд, антимонополски права и спојувања и преземања. Осумнаесет години подоцна, таа стана првиот директор на компанијата.
Во 2005 година, таа стана француски министер за трговија, а за време на нејзиниот мандат, францускиот извоз ги сруши сите рекорди. Две години подоцна, таа стана министер за финансии, и покрај тоа што беше првата жена назначена на таа позиција во Франција, таа беше и првата жена на таа позиција во рамките на Г8, односно групата на најиндустриски развиени и економски најмоќни земји во светот.
Најпопуларната личност во Франција
Една од најпопуларните политичари на француската десница во 2009 година, во анкета на RTL и Le Parisien, таа беше рангирана на второ место меѓу најпопуларните луѓе во Франција.
Пред да биде избрана за директорка на ММФ, уште во 2009 година, „Фајненшл тајмс“ ја прогласи за најдобра министерка за финансии во Европа.
Таа беше пофалена за клучната улога што ја одигра во активирањето на механизмот за спасување и помош за членовите на еврозоната кои се најдоа во неволја во 2010 година, по што вратата ѝ беше широко отворена за реизбор за втор мандат на чело на ММФ во 2016 година.
Го замени Доминик Строс Кан по неговото апсење
Намалувањето на должничката криза во Еврозоната, особено големиот пакет помош што ѝ беше потребен на Грција, беше еден од главните предизвици за неа.
Таа го наследи и Французинот Доминик Строс Кан како извршен директор на таа организација, кој поднесе оставка откако беше уапсен по обвинение за обид за силување во Њујорк.
По низа успеси, таа влезе во афера, која речиси ја чинеше нејзината кариера – стануваше збор за правен спор поврзан со случајот на Бернар Тапи.
Тапи беше во повеќегодишен спор со банката Кредит Лион, во која државата исто така има сопственички удел. Францускиот тајкун тврдеше дека банката намерно ја намалила вредноста на производителот на спортска опрема „Адидас“, кој го продал во 1993 година.
Таа преживеа иако била обвинета за небрежност.
Во 2007 година, Лагард одлучила да го отфрли случајот и наредила посебен панел судии да го арбитрираат случајот. Една година подоцна, арбитражата завршила со зголемување на сметките на Тапи за 285 милиони евра платени за надомест.
Одлуката на Лагард да не ја оспори арбитражата резултирала со јавна осуда, а таа била обвинета дека го сторила тоа бидејќи тоа била благодарност до Тапи за поддршката на Никола Саркози за време на изборите.
Таа, од друга страна, негирала какви било нерегуларности, и иако немало индикации дека остварила лична добивка во тој случај, била испрашувана од полицијата, која го претресла и нејзиниот стан во Париз. Во 2014 година, француските обвинители отвориле официјална истрага против Лагард за небрежност.
Осудена, но не и казнета
Откако беше прогласена за виновна една година и два дена подоцна, но без казна, нејзиниот адвокат рече дека ќе разгледа жалба, но очигледно одлучила дека е подобро да заборави на сè.
Покрај случајот Тапи, Лагард предизвика јавно чудење во јануари 2015 година, кога по повод смртта на саудискиот крал Абдула изјави дека „тој бил силен поддржувач на правата на жените“. Имено, само една недела пред неговата смрт, една Бурманка била јавно обезглавена во Саудиска Арабија.
Дека ги држи сите конци во рацете во приватниот живот, како и во деловниот живот, може да се види од фактот дека строго се грижи за себе.
Таа не е само модна икона и модел во облекувањето за многу жени, бидејќи, како што велат, е „многу шик“, туку е, имено, вегетаријанка, се грижи за своето здравје, редовно вежба во теретана, вози велосипед и плива, ретко пие алкохол, редовно оди во теретана, вози велосипед и плива и нема влакна на јазикот.
Разведена е и има два сина, Пјер Анри Лагард и Томас Лагард.