Дубаи е морничаво празен. За една недела исчезна целиот сјај

Десетици илјади жители и туристи ги напуштија ОАЕ откако САД и Израел почнаа да го бомбардираат Иран пред две недели, оставајќи ги баровите на плажа, трговските центри и хотелите морничаво празни

На игралиштето на богатите, никој не ја сакаше оваа војна. Со децении, Дубаи се градеше како светилиште на неразреден конзумеризам што го посетуваат туристи од целиот свет.

Но сега, градот во Обединетите Арапски Емирати се соочува со егзистенцијална закана, откако војната меѓу САД и Израел и Иран ги потресе темелите на „сонот за Дубаи“ во кој толку многу странци веруваа.

ОАЕ го понесоа товарот на повеќе од две третини од нападите на Иран; државата беше делумно цел, велат аналитичарите, поради нејзините длабоки воени и разузнавачки партнерства со западните сили и репутацијата на Дубаи како омилен центар за глобални финансии и западни одмори.

„Сјајот дефинитивно е симнат“, рече Џон Трудингер, британски жител на Дубаи 16 години, кој е директор во емиратско училиште во Дубаи. Тој вработува повеќе од 100 наставници од Велика Британија и вели дека повеќето биле толку „длабоко трауматизирани и навистина се борат да се справат“ со ненадејното доаѓање на војната во Дубаи што го напуштиле и нема да се вратат.

Тие се меѓу десетиците илјади жители и туристи кои избегаа од Дубаи откако САД и Израел започнаа заеднички напади врз Иран пред речиси две недели. Големото население на работници мигранти во градот ја нема таа привилегија.

Секојдневно, на телефоните на сите се огласуваат предупредувања, предупредувајќи за „потенцијални ракетни закани“ и велејќи им да бараат безбедност и да се држат подалеку од прозорците. Повеќе од 90 отсто од 1.700-те ирански проектили беа одбиени од одбранбените системи на ОАЕ, но некои погодија значајни цели, вклучувајќи воени бази, индустриски комплекси и аеродромот во Дубаи, затворајќи еден од најпрометните воздухопловни центри во светот. Нападите врз два центри за податоци накратко ги оставија жителите на Дубаи неспособни да ги користат своите телефони за дигитални плаќања.

Хотелот „Фермонт“, сместен на познатиот вештачки остров во облик на палма во Дубаи, дом на мега-вили, раскошни хотели и луксузни плажни клубови, исто така беше драматично погоден.

Заин Анвар, таксист од Пакистан, го виде својот автомобил уништен во нападот врз „Фермонт“ откако го паркирал додека отишол да се моли.

„Јас сум најсреќниот човек на светот што преживеав“, рече тој. „Но, сега моето семејство ми вели да се вратам дома. Не сакам повеќе да бидам во Дубаи, нема бизнис, не заработуваме ништо од оваа војна и не гледам враќање на туризмот. Многу таксисти како мене, сега размислуваат да одиме во друга земја. Сите знаат дека Дубаи е готов“.

Економските последици од конфликтот за ОАЕ веројатно ќе бидат значајни на многу места, но никаде повеќе од Дубаи, каде што туризмот генерира околу 30 милијарди долари секоја година. Над 90 проценти од неговите жители се странци, вклучувајќи ја и една од најголемите концентрации на милијардери во светот, кои уживаат во недостатокот на данок на доход, капитална добивка и наследство.

За разлика од другите емирати од Заливот, Дубаи нема огромни нафтени ресурси на кои може да се потпре. Аналитичарите велат дека финансиските загуби ќе бидат огромни ако војната продолжи и угледот на градот како рај за туризмот и западната доверба во бизнисот, банкарството и инвестициите во недвижности продолжи да еродира. Во среда, Ситибанк и банката Стандард Чартерд ги евакуираа своите вработени во Дубаи „поради зголемени безбедносни загрижености“.

„Дубаи веќе губи значително“, рече Халед Алмезаини, професор на Универзитетот Зајед во ОАЕ. „Досега е подносливо за економијата на ОАЕ, но ако ова продолжи уште 10 или 20 дена, тогаш влијанието врз туризмот, врз авијацијата, врз бизнисите на странците, врз нафтата ќе биде многу тешко“.

Шеиците кои владеат со Дубаи вложија значителен напор да ја контролираат приказната и да одржат слика на мир и безбедност. По серија панични објави на социјалните медиуми, полициските сили на Дубаи се заканија дека ќе ги уапсат и затворат инфлуенсерите на социјалните медиуми кои споделуваат содржина што „се спротивставува на официјалните најави или што може да предизвика социјална паника“. Веселите пораки од службениците ги уверуваат луѓето дека „големите бумови“ на небото се „звук на безбедност“.

Жителите и туристите кои остануваат во градот инсистираат дека е извонредно лесно да се продолжи со животот како и обично, иако баровите на плажата, трговските центри и петзвездените хотели остануваат морничаво празни. По должината на плажата Џумеира во Дубаи, инфлуенсерите во бикини може да се видат како се намуртени кон своите камери

Иронично, многу од туристите рекоа дека дошле тука за да избегаат од војната. „Ние сме од Украина, па за жал дојдовме од една воена зона во друга, но таков е животот“, рече 26-годишната Кристина Халис, додека пиеше коктел на лежалка. „Сè уште се чувствувам безбедно тука, среќна сум што дојдов на плажа и уживавме во животот тука. Не би знаеле дека има војна“.

Колатералната штета од масовниот егзодус на туристи и инфлуенсери вклучуваше стотици мачки и кучиња, толку омилени од познатите ѕвезди на ТикТок, Инстаграм и Јутјуб од Дубаи, кои во последните денови беа фрлени во засолништата во градот, врзани за столбови за улични светилки или оставени во кутии на улиците додека нивните сопственици брзо ја напуштаа земјата. К9, засолниште за животни во Дубаи, ја опиша ситуацијата како „одвратна“.

Сепак, за милиони економски мигранти кои дојдоа во Дубаи за работа како работници, градежништво, испорака и возачи, опцијата да се качат на авион за дома едноставно не постои. Во Дубаи живеат 2 милиони Индијци, 700.000 Непалци и 400.000 Пакистанци, од кои многумина се економски мигранти со низок статус и експлоатирани, кои честопати не се слободни да се вратат кога сакаат.

Од четирите лица кои загинаа во ОАЕ од почетокот на конфликтот, тројца од нив беа јужноазиски работници, вклучувајќи пакистански таксист, непалски обезбедувач и возач на цистерна за вода од Бангладеш. Напади со дрон во близина на аеродромот во Дубаи рано во среда наутро повредија двајца Ганци, еден Индиец и еден државјанин на Бангладеш.

Во Мухајина 2, област далеку на периферијата на Дубаи каде што се наоѓаат повеќето работнички хостели, 29-годишниот Ебенезер Ибрахим, работник од Нигерија, беше еден од ретките кои беа информирани за конфликтот.

„Сите сме луѓе и крвариме, па секако се грижам за овие проектили“, рече Ибрахим. „Но, владата засега добро ги пресретнува. Доаѓајќи од Африка, има многу проблеми и во мојот дом. Имам свои цели и ќе останам тука да работам за нив“.

Повеќето во Мухаисна 2 ги отфрлија загриженостите и рекоа дека војната нема никаква врска со нив. Но, семејството на Салех Ахмед, 55-годишен возач од Бангладеш, кој беше убиен од ракетни остатоци на неговото работно место во Дубаи, тврдеше дека недостатокот на информации и јасни предупредувања дадени нему и на другите работници за конфликтот се покажа како фатален.

„Ги разбрав размерите на она што се случуваше дури кога се вратив во Бангладеш и ги видов вестите тука“, рече неговиот помлад брат Закир Хусеин, 35, кој исто така работи во Дубаи.

Хусеин рече дека откако го загубил својот брат, враќањето во Дубаи, особено додека конфликтот продолжува, се чувствувало „неподносливо“. „Но, Дубаи е единственото место каде што знаеме како да заработиме“, рече тој. „Нашите семејства зависат од нас“. (Гардијан)