Московјани зачудено гледаат како исчезнуваат нивните омилени брендови

Зачудени. Многу московјани ги сфаќаат размерите на меѓународниот одговор на руската воена интервенција во Украина со откривање на затворените врати на големите продавници каде што се облекуваа и се претставуваа како сите Европејци.

„Зара“,Х&M, „Икеа“… Сите преку ноќ престанаа да продаваат на рускиот пазар, спуштајќи ги железните решетки во руската престолнина.

Ако московјаните доживеаја многу периоди на криза, недостиг или хиперинфлација во изминатите 40 години, за многумина последните две децении под Владимир Путин беа ера на сигурен просперитет и пристап до потрошувачки добра.

Иако руската моќ може да возврати дека Русија брзо ќе закрепне од меѓународните санкции наметнати по 24 февруари и упадот на руските трупи во Украина, многумина очекуваат темни утре.

Анастасија Науменко, 19-годишна студентка по новинарство, работеше во продавница за облека „Ојшо“. Таа остана без работа откако шпанскиот гигант „Индитекс“ ја затвори продавницата.

Во понеделникот таа сакаше да купи шминка додека може да си го дозволи, додека рубљата паѓа под налетот на западните економски и финансиски санкции.

„Слушнав дека цените веќе се четирикратно зголемени“, рече младата девојка, минувајќи покрај влезот во трговскиот центар „Метрополис“ во Москва.

И додава: „Ќе биде страшно“.

Со забраната за какви било информации кои ги омаловажуваат руските вооружени сили, која стапи на сила минатиот викенд, таа исто така верува дека мора да се откаже од својот сон за новинарство.

„Кому му е потребна мојата професија со оваа цензура“, продолжува младата девојка, „како да живеете во свет што е ограничен на Русија…“

ЖИВОТОТ ПРОПАЃА

Јулија Шимелевич (55) живее од приватните часови по француски јазик. Ја сретнавме пред продавница за храна за домашни миленици, таа дошла да купи западна храна за кучиња и мачки додека сѐ уште има.

Таа вели дека повеќето нејзини студенти ги откажале часовите за 10 дена, а многумина избрале да ја напуштат Русија поради репресијата и тешкотиите што претстојат. Нејзиниот син им се придружил на овие прогонети во неделата.

„Мојот живот пропадна“, вели таа, „сиот луксуз на кој се навикнавме во последниве години, увозните производи, облеката се веќе минато“.

„Но најтешката работа нема да биде стегање на ременот, туку одвојување од мојот син и чувство на вина кон остатокот од светот“, заклучува Јулија.

Пјотр Лозница, 47-годишен дизајнер на ентериер, за неколку дена ја видел својата книга за нарачки празна. Но она што најмногу ја загрижува е иднината на неговите деца и достапноста на увозните лекови за неговите постари родители.

НИШТО СТРАНСКО

„Ако не биде подобро оваа година, по секоја цена ќе ги извлечам моите деца од овде“, рече тој. За другото, тој верува дека Русите можат да покажат издржливост.

„И во Иран се адаптираа “, рече Лозница.

Ксенија Филипова, 19-годишна студентка, излегува од добра продавница за долна облека, носејќи мала розова чанта, придружувана од пријател кој шета куче.

Малку засрамена, младата девојка објаснува дека „дошла да ги купи (нејзините) омилени брендови за последен пат бидејќи сè е затворено“. А потоа „се зголемуваат ценитеа, што удира на паричникот“.

Но, таа исто така се обидува да ги види работите од позитивната страна. „Руските брендови можат да ги заменат, можеби санкциите се добри за рускиот пазар“.

Владимир Путин со години вели дека економската одмазда мора да биде можност Русија да произведува своја стока. Онаму каде што е постигнат напредок – во земјоделско-прехранбената или текстилот, но напредокот во технологијата досега беше минимален.

На трговската артерија „Кузњецки Мос“т, каде што продавниците сега се затворени, Тамара Сотникова (70) инсистира дека не ѝ е грижа за санкциите.

„Сè мора да биде од нас, вистинито и природно!“ се запали пензионерката. „Што имавме во советско време? Ништо! И живеевме нормално, мирно“. (АФП)