Mишо Ковач: Секогаш остана ист!
Некој би рекол: Така се однесуваше Мишо! И навистина, кога ќе погледнеме во шеесеттите години од минатиот век од далечина од повеќе од половина век, во кариерата на еден од најважните луѓе од Шибеник во историјата – Мате Миша Ковач – како ништо да не се случило случајно. Тоа е драгиот Боже, тој генијален режисер на нашите животи, кој внимателно го осмисли и врами секој момент, ги измеша картите и, вистината да се каже, остави сè да тече како што му било судено од судбината.
И сепак, кој би верувал дека, како случајно, улицата Тесла во Шибеник родила неверојатни таленти како Вица Вуков, Арсен Дедиќ и Миша Ковач?! Кога Бог со својата нежна рака го краси овој непобедлив град и ги покри покривите на куќите со златна прашина, давајќи им на жителите таленти и судбини, над тешката улица раката се отвори повеќе од кога било досега. Доволно за три града…
И затоа генијалниот Шкарица, кога пишуваше за Мишo, беше во право: „Без разлика колку банално звучи, сè е веќе историја.“
Денес, кога го прочитавме крајот на книгата, полесно ни е да разбереме како некои детали веќе се случиле на почетокот.
И всушност таа љубов кон музиката на Мишo ѝ ја должам на мајка ми. Додека бевме заедно, како едно, и тажно чекавме старецот да се врати од некаде, бидејќи „полесно е да си одиш отколку да гледаш како другите си одат“, „Јас си одам“ на Родригез, изведена од Мишo, дојде од радиото и на некој магичен начин беше запишана во мојата лична ДНК. Подоцна, ми беше полесно „Време за плачење“ на Овенс да биде поблиска и поемотивна кога Мишо ја пее отколку „Време за плачење“ на Реј Чарлс. Да не ја спомнуваме, на пример, монументалната „Не ми кажувај каде одиш“, која ја постави на музика Михаљинец на текстот на Драго Бритвич…
И отсекогаш било така. Овој необичен горостас на хрватската, но и на регионалната музичка сцена воопшто, за кого (ох, колку беше во право!) и големиот Ѓорѓе Новковиќ со право рече: „Единствениот жив крал…“, беше исто толку убедлив во песните напишани за него лично, како и во аранжманите на кои им даде поинаков и нов живот. Без разлика дали пееше за Лејла, Сан Франциско или за мртов поет. Во таа интерпретација на песната „Quando Mori Il Poeta“ („Кога поетот умре“), тој го фрли, а можеби и го префрли, над нејзиниот автор Жилбер Беко, кој го напиша и отпеа тој бисер.
Мишо Ковач – Проширена колекција на песни (или еден вид рани денови на најголемиот, најтиражниот, најконтроверзниот, нај, најмногу, најмногу… единствениот и вечен жив Крал… кого го роди мајката на оваа земја) е во многу погледи саундтрак на некои различни зори, оние кои, како што рече Шербеџија, парафразирајќи го Арсен, „во просек во 1966/68 година“, години и подоцна, имаа причина да веруваат во подобро утре.
Вкупно шеснаесет песни од четири ЕП-а на Миша Ковач од богатата архива на Југотон се само мала трага од единственоста на човекот кој го сакаше Елвис и кого го восхитуваше пред сè, и кој беше различен не само од него туку и од „остатокот“ од сè што постоеше во тој момент. До ден-денес, остана попосебно и единствено. Секогаш остана исто. „Па што…“, како што би заклучил Синиша Шкарица, „…помислете на него“.
И што ќе се случеше ако, откако ќе ја соблече својата сиво-маслинеста униформа во раните шеесетти години, ја продолжи својата успешна кариера како надарен голман за јуниорите на НК Шибеник? Се плашам дури и да помислам на тоа. Тогаш најважните страници во историјата на модерната хрватска музика ќе останеа ненапишани, многу песни неотпеани, а нашите души – празни.
– Дали е тоа завршен текст за Мишo Ковач? – ме прашува г-ѓа М. откако ја затворив тастатурата.
– Всушност, тоа е текст за Мишo од моето детство, многу лична работа – не попуштам на почетокот…
Прекрасно до степен на болка, како прва љубов. Нереално вистинско, како „кога зборот ќе ми се залепи во грлото“, што штотуку го кажав. Збор: љубов!
Мама би била среќна ако можеше да ја прочита оваа приказна…
Иван Бечковиќ
(Текстот на познатиот новинар и експерт и супервизор во „Кроација рекордс Македонија“, е пишуван пред некоја година и требаше да биде дел од албумот на Мишо со некои сними од почетокот на неговата кариера. За жал, таков албум до сега не е објавен)