„Труд“: ЕУ ja изигра Бугарија за Македонија

Полицијата во Скопје постигна сѐ во одбрана на својот државен интерес, додека бугарските функционери дрдорковци изгубија сѐ. Од Скопје дознаваме дека таканаречениот француски предлог е веќе модифициран, па дури и ефемерните гаранции што ги содржеше во неговата изворна форма – за историските прашања и јазикот – се избришани и турнати настрана.

Нѐ изиграа повторно за Северна Македонија. Очекувано. Предупредивме точно како ќе се случи – точка по точка. Но, политичките безрбетници во парламентот, владата и претседателството, охрабрени од функционери со странски интерес и планктони кои јадат грантови во јавниот и експертскиот простор, се оглушија последните години. Сепак, треба да им се честита на политичарите и државниците во Скопје, колку и да е тоа тажно за Бугарија. Покажаа дека се од класа за која домородните политичари кај нас не можеа ни да сонуваат. Тие постигнаа сѐ во одбрана на својот државен интерес, додека бугарските функционери изгубија сè и со тоа го обесчестија споменот на илјадниците кои ги посветија своите животи, сила и стремежи за бугарска слобода и за ослободување на поробена бугарска Македонија. Дојде крајот – бугарската кауза е предадена, продадена и изгубена.

Сето она што го фабрикуваа сталинизмот, комунизмот, СССР и домородните мајкопродавачи од БКП – „македонска историја“ и „македонски јазик“ – веќе е издигнато на европска норма, легитимизирано и со печатот „вистинито“ во европската интеграција. Си објаснуваш дека Свети Климент Охридски, Цар Самуил, браќата Миладиновци или Гоце Делчев се Бугари, а Скопје доби признание од Европа и Брисел дека се „Македонци“. Историската вистина, фактите и документите се ирелевантни – Европа не ги разбира и не сака да ги разбере. Не поради друга причина, туку затоа што тие не се однесуваат на Алзас и Лорен, на валонскиот јазик или на Каталонија. Ние сме едноставно втора класа која не треба да го нарушува бриселското задоволство на „горната класа“ со непотребни претензии. Не ме сфаќајте погрешно – ниту Брисел, ниту западноевропските сили не се злонамерни кон нас во овој случај. Со нас се однесуваат апсолутно заслужено според сликата што ни ја изградија роднокрајните јасмени и грантојадци – секогаш согласни, никогаш со компетентно изграден и смело одбранет државен став.

Дури 170 пратеници го одобрија таканаречениот француски предлог. Тие ѝ дадоа мандат на владата во оставка да го поддржи, со што практично го укина бугарското вето за почеток на преговорите за членство на Северна Македонија во ЕУ. Оваа одлука е донесена набрзина, без сериозна анализа, подготовка и дискусија, под притисок на околностите. Типично за сегашните бугарски политичари и нивната сервилност и безрбетност кога мора да се брани националниот интерес.

Грција повеќе од 20 години го одложуваше членството на Скопје во НАТО за целосно да ја заштити својата историја, национален и културен идентитет од лагата на Коминтерната која преовладува меѓу македонските елити. Под притисок на Атина, дури и официјалното име на државата кај Вардар беше сменето – од Македонија во Северна Македонија. Затоа што Грција има политичари и државници со ‘рбет. Бугарија ги нема! Турција го одложи членството на Шведска и Финска во НАТО додека не извлече гаранции од нив за заштита на својот национален интерес. Затоа што Турција има политичари и државници со ‘рбет. Бугарија ги нема!

Глупавата поддршка со која лапни-шараните кај нас лажеа – моравме да клекнеме за да не ја дадеме Северна Македонија во канџите на Путин – не е ништо повеќе од трик што им ги полни главите на геополитичките љубители на социјалните мрежи. Вистината е дека Северна Македонија е веќе во НАТО. Успеа ли некој детално да одговори на прашањето – како  тоа една членка на НАТО може да биде толку под влијание на Кремљ што, без Бугарија да ги предаде своите национални интереси, не е можно да се одвои од ова злонамерно влијание?

Вистината е дека нашите политичари во последните години не успеаја да ги заштитат бугарските национални интереси на далекусежен и компетентен начин. Затоа се дојде до понижувачки сцени да се биде во целосна изолација за оваа тема во ЕУ, да ни мафтаат со прст  од Скопје, а Тирана да користи квалификации како „срамота“ за Бугарија. За ваквата состојба се виновни сегашните бугарски политичари и никој друг! И без исклучок – од оние кои ропски повторуваа само „да“, до оние кои замислуваат дека со извици и екстремни изјави можат да помогнат во решавањето на прашање од толку висока меѓународна и дипломатска природа.

Не еднаш во годините кажав – безусловната капитулација пред тврдењата на Скопје е национално предавство! Предупредивме што ќе се случи. Па, тоа веќе се случи! Прво, предупредивме дека сугестијата предложена однадвор и прифатена прво од претседателот Румен Радев, а потоа и од неговите привремени влади и кабинетот на Кирил Петков, дека со вклучувањето на Бугарите во македонскиот устав ќе се заштитат правата на луѓето со бугарска самосвест и ќе им се даде статус на „државотворен народ“ во РСМ е претерано и не води сметка за битни карактеристики на македонската уставна доктрина. И што е најважно – во оваа форма тоа е повлекување од историската вистина за бугарскиот карактер на Македонија и де факто прифаќање на главната идеологема на коминтерно-македонизмот, дека етногенезата на тамошното словенско население не е бугарска и дека борбите за црковната независност и националното ослободување на територијата на денешен РСМ не се бугарски, туку „македонски“. Скопје денеска со задоволство вели дека се подготвени да го променат македонскиот устав и да го вклучат „бугарското малцинство“.

Второ, предупредивме дека ова бугарско барање легитимира реципрочно барање од Скопје за признавање на некои наводни „права“ на лицата со „македонски етнички идентитет“ во Бугарија. Тоа веќе се случи – јасно тврдење за тоа дојде од македонските владејачки кругови тој ден.

Трето, предупредивме дека „гаранција-Франција“ не е само жаргон, туку болно историско искуство. И ова предупредување се оствари – францускиот предлог е веќе изменет за да му се допадне на Скопје, а со тоа да се оштети Бугарија.

Неможноста на нашите политичари да формулираат јасна агенда и алгоритам за заштита на бугарската позиција ги отвори вратите за ова што се случува денес. Откако бугарските јесмени се потпишаа на празен лист, францускиот предлог осамна во Скопје без историските прашања и без „македонскиот“ јазик, како дел од преговарачкиот процес со ЕУ.

Фигуративно кажано – до сега Бугарија во свои раце го држеше потписот и печатот за членство на Македонија. Со усвојувањето на францускиот предлог изгласан од Националното собрание, потписот и печатот му ги дадовме на Брисел. Дали во иднина во преговорите за членство на Северна Македонија бугарскиот интерес ќе го штити Брисел? Или и тогаш ќе има размислувања дека треба да се брза и Бугарите да не се мешаат? Скептичен сум дека бугарскиот интерес ќе го штитат бриселските политичари.

На крајот, сите партии и пратеници, службениот кабинет на Стефан  Јанев, владата на Кирил Петков и претседателот Румен Радев, кои работеа да падне ветото, веќе сносат тешка одговорност пред историјата. И ќе се покријат со вечен срам ако го прифатат изменетиот француски предлог, јасно покажувајќи како се играат националните интереси. За разлика од скопските политичари, денес Бугарија изгледа беспомошно и жално. Северна Македонија ќе се движи кон членство во ЕУ со заслужена самодоверба од својата заштитена државна позиција. Бидејќи Homo politicus bulgaricus спаѓа во категоријата „безрбетници“. (Труд.бг)