Русинка ја носеше таблата со името на Украина на отворањето на Олимписките игри

МИЛАНО — Анастасија Кучерова, Русинка која живее во Милано, го изрази своето противење на војната на Русија против Украина со многу симболичен, иако анонимен чин: Носејќи ја таблата со името на украинската репрезентација за време на церемонијата на отворањето на Зимските олимписки игри во Милано Кортина.

Кучерова беше облечена во долга, сребрена јакна со качулка, а очите ѝ беа покриени со темни очила — како и сите други носители на табли за 92-те земји што се натпреваруваа на Олимписките игри. Знакот за Украина беше осветлен за публиката да може да го прочита.

На почетокот, доделувањата на земјите ќе бидат случајни, но подоцна кореографката праша дали волонтерите имаат преференции, а Кучерова ја избра Украина.

Кучерова, архитектка која живее во Милано 14 години, беше непрепознатлива, а нејзината националност не беше објавена на јавноста кога ги предводеше петте украински спортисти кои се натпреваруваа во Милано на стадионот Сан Сиро, пред бурни овации.

Таа прво ја откри својата улога на своите 879 следбеници на Инстаграм, а потоа и во интервју за Асошиејтед прес.

„Кога одите покрај овие луѓе, сфаќате дека тие имаат секое човеково право да чувствуваат омраза кон кој било Русин“, изјави таа за АП во понеделникот. „Сепак, мислам дека е важно да се направи дури и мала акција за да им се покаже дека можеби не сите луѓе размислуваат на ист начин“.

За Кучерова, зборувањето за нејзиниот мал чин на отпор на втората годишнина од смртта со труење на дисидентот Алексеј Навални е начин да го потсети светот дека војната продолжува, дури и кога животот на други места продолжува.

„Украинците немаат никаква можност да ги избегнат овие мисли или да го игнорираат постоењето на војната. Значи, тоа е нивната реалност. Тие продолжуваат да се сакаат, да се венчаваат или да спортуваат, да доаѓаат на Олимписките игри. Но, сето ова се случува (против) разорна позадина“.

Без да им се каже дека Кучерова е Русинка, спортистките веднаш го препознаа нејзиното потекло и ѝ се обратија на руски. Тоа за Кучерова беше знак за „некаква длабока врска“ меѓу Русите и Украинците „која очигледно би можела да продолжи да постои ако не беше војната“.

Делегацијата од Милано ја предводеше знаменосецот Елисавета Сидорко, брза лизгачка на кратки патеки, а меѓу нив беше и претставникот во уметничко лизгање Кирил Марсак. И двајцата спортисти имаат татковци кои се борат на фронтот во војна која се приближува кон својата четврта годишнина.

„Буквално нема збор што можете да го кажете што може да ја поправи штетата што овие луѓе веќе ја претрпеа и нема збор што може да се приближи до прошка“, рече Кучерова.

Непосредно пред да влезам во стадионот, „се свртев – не знаев што да им кажам – но само реков дека целиот стадион ќе им даде овации“. Украинците изгледаа скептично, рече таа.

Кога се слушнаа навивањата, Кучерова рече дека се чувствувало како целиот стадион „да ја признава нивната независност, да ја признава нивната волја за слобода, нивната храброст да стигнат до Олимписките игри“.

Таа плачеше, тивко, зад очилата.

Кучерова не ја посетила Русија од 2018 година, но разбира дека ризикува со тоа што му се спротивставува на режимот.

„Морам да бидам загрижена за ова и треба да се плашам од ова. И не можам да гарантирам дека моето зборување нема да им наштети на луѓето што ги познавам“, рече таа. „Но, она што мислам е дека ако јас, живеам во демократска земја и уживам во сите слободи, ако сум исплашена, тоа значи дека режимот победил“.

Кучерова ја држеше таблата за друга делегација, Данска, која исто така доби бурни овации за отпорот на таа нација на заканите на САД да го преземат Гренланд, самоуправна данска територија.

„Да, ова е случајност, но размислував за тоа“, рече Кучерова. (АП)