Паника, евакуација, пожари: Војната со Украина стигна до Русија

Денеска нема отпор во Белгородската област. Областа е едноставно напуштена, а Москва не е заинтересирана за неа. Размената на зборови доволно зборува за информациската војна што се води во регионот на Белгород откако комбинацијата на континуирано гранатирање и активности на анти-Кремљ формациите Црвената армија и Легија „Слобода за Русија“ го претворија регионот што граничи со Украина – во жешка точка во конфликтот меѓу Киев и Москва. Најтешко погодени од овој конфликт се цивилите чија земја ја нападна Украина. Нивната област често е под оган, но помалку од година и пол по почетокот на конфликтот, војната недвосмислено стигна до руска територија.

Приказните на руските новинари за нивната судбина потсетуваат дека за овие Руси војната е далеку од слики на телевизијата, туку реалност. Некои од нив се чувствуваат заборавени, но и тоа не ја намали нивната поддршка за руската офанзива.

Континуирано гранатирање

Во регионот на Белгород никој не го користи акронимот наметнат од Кремљ „специјална воена операција“ за да ја опише војната. Силните гранатирања и евакуацијата на илјадници жители, меѓу кои и деца, се секојдневна појава. Далеку на исток, во Москва и московскиот регион, имаше истоо така напади со беспилотни летала. Постојано се известува за напади од Рускиот корпус на  доброволци (РДК) во регионот на Белгород. Легијата и РДК зеле воени заробеници и му понудиле на гувернерот на рускиот Белгородски огруг Вјечеслав Гладков да му ги предадат  доколку сака, но немаше таков контакт.

Владимир Жданов, началникот на областа Шебекински, во понеделникот наутро изјави дека над 70 гранати од ракетните фрлачи Град биле истрелани кон Новаја Таволжанка. Во неделата низ округот Шебекински беа истрелани 611 „единици од разновидна муниција“. Киев официјално не ја презеде одговорноста за ова гранатирање, но оган постојано погодува цели преку границата од почетокот на војната.

Во вторникот, регионалниот омбудсман за регионот Свердловск рече дека тројца регрути загинале во гранатирањето во Белгородск и побара сите од регионот испратени во пограничните области да бидат вратени. Институтот за проучување на војната (ISW) со седиште во Вашингтон, во еден од своите брифови оваа недела наведе дека Гладков не ги координирал своите изјави со централната власт – како што сведочат неговите реакции. Според експертите, различните нивоа на моќ не ги координираат акциите меѓу себе, па затоа не знаат како да реагираат на настаните. А Русија, продолжува ISW, реагира несразмерно (со познатите „одмазнички удари“) на Украина поради општа нервоза во пресрет на украинската контраофанзива. Од коментарите на Министерството за одбрана се знае дека силите на Западниот воен округ се претходно распоредени на границата со регионот Харков.

Немаше „напад заради одмазда“ по нападот со беспилотно летало во Москва, кој самиот претседател Владимир Путин го поврза со обидот на Украина да се „одмазди“ за масовните руски напади врз Киев. Критики за пристапот на руската армија очекувано стигна и од основачот на приватната воена компанија „Вагнер“ Евгениј Пригожин, кој го критикуваше военото раководство и понуди лично да посредува за ослободување на воените заробеници. Чеченскиот лидер Рамзан Кадиров изрази подготвеност неговите сили да заминат во регионот на Белгород, а иако „врховниот командант“ (Путин) знае „најдобро“, сите треба да знаат дека неговите единици се способни да се справат со „терористите“. Имаше и коментари дека руските власти всушност не можат да прераспоредат сериозни воени ресурси без да ги изложат на опасност другите точки каде се водат или се очекуваат борби со Украина.

Ужасот во Шебекино

Се покажа дека жариштето е Шебекино, град со предвоено население од 40.000 луѓе, на 5 километри од украинската граница. Од независниот новинарски колектив „Берег“ велат дека жителите на почетокот се навикнале на гранатирањето, но како што навлегоа во поинтензивниот период оваа пролет, се повеќе почнаа да се грижат: 42 гранатирања во април, 130 во мај.

Извор на медиумите рече дека тензиите се зголемиле со најавите за украинска контраофанзива и станале „апсолутно ужасни“ бидејќи Украинците навлегле во станбените области (Москва тврди дека сите напади биле дело на украинската армија). Локалните жители велат дека во градот нема организиран систем за евакуација, додека се повеќе гранати погодуваат патишта и станбени згради. Други прашуваат зошто евакуацијата е толку бавна, иако има привремени пунктови за евакуација со храна во регионалниот главен град Белгород. Некои мораа да платат за да бидат однесени, на пример во детски „летни кампови“. Властите ги предупредуваат евакуираните во приватни разговори да се подготват: нема да заврши брзо, не очекувајте да се вратите наскоро.

На социјалните мрежи се појави хаштаг #ShebekinoetoRossiya („Шебекино е Русија“) со надеж дека федералните медиуми и официјалните лица ќе обрнат внимание на ситуацијата. Еден од жителите – како одговор на прашање кој ќе каже каде во Шебекино е најтивко, напиша дека во Москва е особено тивко, бидејќи „ова СВО (водството на Специјалната воена операција) не го засега“. Друга жена во локална група на  „Телеграм“ прашува: „Дали сме ние Русија или што? Дали тие ќе застанат за нас?“

Во Шебекино, според Гладков, оштетени се централниот пазар, продавниците и деловните субјекти. Уништени се 1.150 станови во блокови и 370 куќи. Гладков во понеделникот пријави беспилотно летало што експлодирало во „енергетски објект“. Иако има потреба да се забрзаат активностите за обнова на станови, парите наменети за таа цел не се доволни, рече тој. Од 3 јуни, стотици деца беа изнесени од областите Граиворонск и Шебекински. Некои руски медиуми објавија дека децата заминале на „одмор“.

„Како во Мариупол“

Од петокот во округот Шебекински е воведена целосна забрана за движење по патиштата. Дописник на „Комерсант“ раскажува за „пуст град, запалени згради, руски војници и жители кои не сакале да се евакуираат до крај“. Вреќи со песок на излозите се „најпопуларниот архитектонски елемент“.Над Шебекино „лебди дим“. Еден од нив е од прекрасна двокатна станбена зграда чиј втор кат е зафатен од пламен, а на првиот кат има трговски објекти.
Во него се споменуваат цивили убиени како резултат на гранатирање истиот ден.

„Ја гледам оваа зграда и се сеќавам на пролетта 2022 година. Се сеќавам дека шетав по улиците на Мариупол и мислев дека до почетокот на непријателствата не се разликуваше од десетици руски градови каде што на првиот кат има токму такви аптеки, цвеќарници. .. Тогаш беше страшно да се помисли дека можеби ќе видам згради изгорени од гранати и во други градови. Сега навистина гледам“, напиша Александар Черних, новинар на „Комерсант“.

За уништувањето од минатогодишната руска офанзива  Мариупол го потсетува и на уште еден детаљ во Шебекино, кој го кажува во објавата на „Телеграм“, кој „лично го погоди“: приказната за човекот кој , пред да замине пред својата куќа закачил натпис „Тука живеат луѓе“.

„Го видов овој натпис десетици пати – на куќите во Мариупол. Сега се појави и во Шебекино“.

Овие објави, сепак, не се исполнети со гнев кон Украина; во нив, напротив, може да се открие огорченоста на локалните жители, на пример, од малото внимание на она што се случува во самата Русија. Еден жител на градот вели: „Има толку многу време во вестите за Москва или Доњецк, а потоа неколку секунди: само нешто за тоа што се случува во Белгород. За другите на прво место – а за нас на второ место. Иако всушност и ние сме важни. Уште во октомври (млазен систем) „Сити“ се појави на пазарот. Тогаш загинаа две лица. Но, кој слушнал за тоа? На кого му е гајле…освен на оние што живеат таму?“

Соговорник на „Берег“ сепак го поврзува зголеменото гранатирање со зголемената поддршка за „специјалната воена операција“ и сака таа да биде изведена „до крај“, бидејќи во спротивно конфликтот би можел да продолжи. (Дневник.бг)