18 октомври во историјата – Викингот Кнут Велики завладеа со Англија

На 18 октомври 1016 година, по победата во битката кај Асандун, данскиот викиншки принц Кнут Велики всушност ја презеде контролата врз Англија, со што започна неговото владеење. Оваа победа беше кулминација на повеќегодишните дански инвазии врз Англија; Кнут — син на Свен I — стана крал на Англија, а подоцна и на Данска (1018) и Норвешка (1028), создавајќи краткотрајна, но моќна Северноморско Царство.

Неговото владеење донесе стабилност и интеграција на данската и англосаксонската култура, што го издвои како еден од највлијателните владетели во неговата епоха.

На почетокот на XI век, Англија често беше цел на викиншки напади. По смртта на Етелред Неподготвениот во 1016 година, на престолот дојде неговиот син Едмунд II, кој веднаш се соочи со инвазијата на Кнут. Потпирајќи се на данската воена моќ и на темелите поставени од неговиот татко Свен, Кнут започна одлучувачки поход за освојување на земјата.

Битката кај Асандун — чија точна локација сè уште е предмет на дебата меѓу историчарите (најчесто се идентификува како Ашингдон или Ашдон во Есекс) — се одвила на 18 октомври 1016 година и завршила со победа за Кнут. По битката, Кнут и Едмунд постигнале договор со кој Англија привремено била поделена: Едмунд го задржал Весекс, додека Кнут ја презел контролата врз остатокот од кралството. Само еден месец подоцна, на 30 ноември 1016 година, Едмунд ненадејно почина, а Кнут ја презеде целосната власт над земјата. Неговото крунисување во Лондон, на почетокот на 1017 година, го зацврсти неговиот статус како крал на Англија.

Владеењето на Кнут, од 1016 до 1035 година, се одликуваше со период на невообичаена стабилност по децениски судири. Тој бил познат по својата прагматична политика и политика на помирување. За да го осигури легитимитетот на своето владеење, тој се ожени со Ема од Нормандија — вдовицата на Етелред Неподготвениот — со што симболично ги поврза данската и англосаксонската династија и ги зајакна односите со Нормандија.

При управувањето со кралството, Кнут не ги укина постојните англосаксонски институции, туку вешто ги искористил. Тој го задржал системот на грофовии (earldoms), но на клучните позиции постави лојални Данци, истовремено почитувајќи ги англиските закони и Црквата. Донирал земја на манастирите и се потпирал на поддршката од свештенството, што дополнително ја зацврстило неговата позиција.

Откако стана крал на Данска во 1018 година и ја освои Норвешка во 1028 година, Кнут создаде Северноморско Царство, кое опфаќаше делови од Шведска и контролираше витални поморски трговски патишта. Оваа империја не била строго централизирана; таа се темелела на неговиот личен авторитет и политичка проникливост. Кнут бил познат и по својата побожност, што е прикажано во една позната легенда во која тој се обидел да ѝ нареди на плимата да запре, за да им покаже на своите дворјани дека дури ни кралот нема моќ над божјата волја. Иако оваа приказна веројатно е апокрифна, таа живописно покажува како Кнут се обидувал да се претстави како понизнен и богобојазлив владетел.

Кнут Велики почина на 12 ноември 1035 година во Винчестер, каде што бил погребан во катедралата. Неговата смрт го означи почетокот на распаѓањето на Северноморското Царство, бидејќи меѓу неговите синови, Харолд I и Хартакнут, настанала борба за власт.

Обновувањето на англосаксонската династија под Едвард Исповедникот во 1042 година го означи крајот на викиншкото владеење над Англија. Иако неговите политики не довеле директно до норманското освојување на Англија во 1066 година, неговиот брак со Ема од Нормандија и интеграцијата на елитите ги поставиле темелите за зајакнување на норманското влијание.

Неговото владеење остави длабока трага во англиската историја преку спојувањето на данските и англосаксонските политички и културни традиции, покажувајќи дека е можно да се управува со огромна и разновидна империја преку комбинација од сила, дипломатија и религиозен авторитет. Кнут Велики е запаметен како последниот голем викиншки владетел, чија моќ го претставувала врвот на викиншкото влијание во Европа.