Почина затвореникот со најдолг престој во затвор во САД, беше 70 години зад решетки

Френсис Клифорд Смит, затвореникот со најдолг отслужување на казна во Соединетите Американски Држави, почина на 101-годишна возраст. Тој избегнал егзекуција осум пати за време на неговиот престој во затвор. Смит бил осуден за убиство во 1950 година, кога имал 25 години, а луѓето што го познавале за Би-Би-Си изјавиле дека тој во текот на целиот период тврдел дека е невин, објавува Би-Би-Си.

Андриус ​​Баневичиус, портпарол на Одделот за корекции на Конектикат, рече дека Смит хранел птици во затворот Осборн, што му го донело прекарот „Човекот-птица Осборн“. „Тој ставал колку што можел леб во облеката“, рече Баневичиус. „Сите најчесто го игнорирале тоа бидејќи знаеле дека само ќе ги храни птиците“, додаде тој.

Смит бил млад човек со досие за ситен криминал кога бил обвинет за убиството на Гровер Харт, ноќен чувар во јахт клуб во Конектикат во 1949 година. Тој бил уапсен со друго лице, но неговиот сообвинител прифатил спогодба за признавање на вина и сведочел против него.

Смит на крајот беше прогласен за виновен за убиство од прв степен. Со текот на годините, се појавија сериозни сомнежи за неговата вина и доказите што доведоа до неговата осуда, особено откако сведоците ги повлекоа своите сведоштва, а друг затвореник подоцна го призна злосторството.

Еден од полицајците што го испрашуваше по неговото апсење подоцна сведочеше дека верува дека Смит е невин. „Не сум ни сигурен дека бил присутен на убиството“, изјави мајорот Лео Керол пред одборот за условна слобода, според „Бостон Глоуб“.

Смит помина повеќе од 70 години во затвор, со три кратки интерлудиуми. Тој избега од затвор во 1967 година, но беше фатен по 12 дена. Според Баневичиус, тој си отишол дома на Бадник во 1974 година и се вратил следниот ден. Во 1975 година, тој бил условно ослободен и поминал околу десет месеци.

Сепак, тој наскоро беше уапсен за ситна кражба и поседување оружје, кршејќи ги условите за неговото ослободување, според „Бостон Глоуб“. Ричард Спарако, поранешен директор на сегашниот Одбор за помилување и условна слобода, изјави за „Хартфорд Курант“ дека Смит последователно одбил неколку понуди за нова условна слобода.

Тоа се промени дури во 2020 година, кога му беше одобрено надгледувано ослободување и беше префрлен во специјализиран дом за стари лица во рамките на системот. Д-р Стефани Прост, истражувачка на Универзитетот во Луисвил, која го проучува прашањето за постарите лица во затворите, изјави за Би-Би-Си дека повеќето затвори имаат затвореници како Смит.

„Не сме сами во соочувањето со криза на стареењето на населението; слични проблеми се јавуваат во Австралија и Англија. Тоа е меѓународен проблем, но САД имаат поголем број такви лица“, рече таа. Студија од 2025 година покажа дека бројот на лица над 55 години во затвор се зголемил за речиси 400 проценти помеѓу 1991 и 2021 година.

Бирото за попис на САД проценува дека до 2030 година, најмалку една третина од затворениците ќе бидат над 50 години. Научници како д-р Прост се залагаат за подобри решенија и она што го нарекуваат „паметно намалување“ на затворската популација, како што беше случајот со Смит. Ова би можело да вклучува мерки како што се сочувствително ослободување или условна слобода врз основа на возраста или здравјето.

Ваквите програми ја земаат предвид возраста и потребата од грижа, бидејќи постарите затвореници се соочуваат со почести и скапи здравствени проблеми што им го отежнуваат функционирањето во строго контролирана затворска средина.

Овие проблеми вклучуваат ризик од паѓања, инконтиненција и губење на слухот. Сепак, експертите велат дека има малку установи како оној каде што е сместен Смит кои се подготвени да примат осуденици. Смит беше еден од првите корисници на MissionCare Health, програма која се фокусира исклучиво на грижата за затворениците.

Програмата моментално работи во три објекти во североисточниот дел на САД. Дејвид Скочулек, портпарол на објектот 60 West каде што Смит ги поминал последните години, изјави за Би-Би-Си дека Смит починал во сон во јуни и подоцна бил кремиран. „Всушност, тој починал од старост.

Семејството било многу малку вклучено во времето на неговата смрт, но се погриживме сè да биде направено соодветно, со достоинство и во согласност со неговите желби“, рече тој. Скочулек додаде дека улогата на објектот била да му ја обезбеди на Смит стручната грижа и долгорочната грижа што му била потребна.

Истражувањата покажуваат дека престојот во затвор може да предизвика „забрзано стареење“ и дека состојби како што е деменцијата може да се појават многу порано отколку кај општата популација. „Често велиме дека лицето кое доаѓа кај нас по долг престој во затвор може да има хронолошки 60 години, но во однос на здравјето, тој е како деведесетгодишник“, објасни Скочулек.

Постојат извештаи дека Смит страдал од деменција кон крајот на својот живот. Баневичиус не го потврди ова за Би-Би-Си, но рече дека Смит се справувал со проблемите што доаѓаат со возраста. „Имаше 101 и пол години. Со оглед на неговата долговечност, тој се снаоѓаше доста добро“, рече Баневичиус.