НАСА го тестира првиот систем за навигација на вселенски летала што работи без GPS
Мисијата „Старлинг“ на НАСА го демонстрираше првиот навигациски систем од ваков вид, кој му овозможува на вселенското летало да ја одреди својата позиција во орбитата со следење на други објекти во вселената, наместо да се потпира на GPS.
Системот, наречен FALCON, користи камери што веќе се наоѓаат на вселенското летало за да идентификува други објекти во орбитата, а потоа ги споредува тие набљудувања со каталог на познати сателити и орбитални остатоци за да утврди каде се наоѓа Старлинг. Оваа технологија би можела да стане сè поважна како што вселенските летала се оддалечуваат од Земјата.
GPS сигналите не се дизајнирани да обезбедат сигурна навигација во лунарниот регион или во длабоката вселена, поради што автономните алтернативи се важни за идните лунарни и планетарни мисии.
FALCON е заеднички експеримент во орбитата спроведен од НАСА и компанијата EraDrive, стартап компанија што произлезе од Универзитетот Стенфорд.
Го комбинира софтверот за контрола на летот Era-Core на EraDrive со камерите Starling и вградениот каталог на вселенски објекти, овозможувајќи му на вселенското летало да се движи и да ги следи објектите без да се потпира на навигациска мрежа.
Експериментот ги користеше камерите за следење на ѕвезди на Starling, кои обично помагаат да се одреди ориентацијата на вселенското летало со набљудување на светли објекти во вселената.
FALCON им даде на овие камери друга намена користејќи ги за да идентификуваат објекти како што се сателити и орбитални остатоци.
Тимот постави каталог што содржи околу 20.000 вселенски објекти и нивните предвидени орбити во системот. Потоа, FALCON ги спореди овие предвидувања со она што го забележа Старлинг, овозможувајќи му да ја процени позицијата на вселенското летало и да ги подобри предвидените позиции на другите објекти.
Во период од три дена, системот ги подобри податоците за орбитите на повеќе од 200 објекти, без интервенција на оператори на Земјата. НАСА објави дека проценките за позициите на објектите во вселената направени од системот станале попрецизни од податоците од постоечкиот каталог, а тоа му дава на експериментот апликации што одат подалеку од самата навигација.
Подоброто познавање на позицијата на вселенските летала и орбиталните остатоци би можело да помогне во следењето на сообраќајот во вселената и избегнувањето на судири, додека автономното позиционирање би можело да ја намали зависноста од инфраструктурата на Земјата.
„FALCON е уште еден успех на демонстративната мисија Starling. Резултатите од FALCON би можеле да имаат далекусежни импликации за следење на вселенскиот сообраќај, избегнување на судири и алтернативни методи за навигација во орбитата. Бројот на „првиците“ постигнати од мисијата Starling постојано расте“, рече Роџер Хантер, менаџер на програмата на НАСА за мали вселенски летала и дистрибуирани системи во истражувачкиот центар Ames на НАСА во Силиконската долина во Калифорнија.
Оваа технологија би можела да биде уште покорисна кога повеќе вселенски летала работат заедно.
НАСА планира да го прошири експериментот подоцна оваа година со тоа што ројот од четири вселенски летала Starling ќе го користи Era-Core за да разменува податоци за следење едни со други и заеднички да ги подобрува проценките на сопствените позиции.
Таквата можност би можела да поддржи идни роеви сателити околу Месечината, каде што повеќе вселенски летала можеби ќе треба да координираат активности без постојан пристап до навигациски системи од Земјата.
Тоа би можело да помогне и во дистрибуираните научни мисии, каде што се потребни прецизни позиции на вселенските летала за да се комбинираат мерењата собрани од различни локации.
Кога станува збор за истражување на вселената со екипаж, автономната навигација би можела да ги поддржи вселенските летала што работат во близина на Месечината или Марс, а воедно да ја намали нивната зависност од мрежите од Земјата. Истите системи би можеле да им помогнат на вселенските летала да изградат попрецизна слика за нивната орбитална околина.
Старлинг беше лансиран во 2023 година, а мисијата ја води Истражувачкиот центар „Ејмс“ на НАСА, додека Програмата за мали вселенски летала и дистрибуирани системи на агенцијата ја финансира и управува мисијата.