Хрватска ќе изгради четири постројки за правење енергија од отпад


Фабрика за согорување отпад во Јапонија

Хрватска планира да изгради четири постројки за претворање на отпад во енергија, од кои ниту една нема да преработува опасен отпад, објави агенцијата HINA. Ова го соопшти Маја Фекетиќ од хрватскиот Фонд за заштита на животната средина и енергетска ефикасност на тркалезна маса во Загреб.

Првата постројка е планирана за центарот за управување со отпад „Бикарац“ во близина на јужниот град Шибеник. Таа ќе има годишен капацитет од 130.000 тони гориво добиено од отпад и ќе ги опслужува четирите далматински жупании. Проектот моментално е во фаза на проектирање.

Втора постројка, со годишен капацитет од 54.000 тони, е планирана за когенеративниот комплекс „Орловњак“ во Осиек. Таа ќе го опслужува регионот Славонија, а веќе е одржан и првиот состанок на комисијата за проценка на влијанието врз животната средина.

Интерес за вакви постројки покажале и неколку други градови, наведува HINA. Според Фекетиќ, меѓу нив се Риека, која веќе поднела барање, и Загреб, кој разгледува чекори за изградба на постројка, при што се дискутира и за приватни инвестиции. „Постројките за претворање на отпад во енергија го претставуваат следниот чекор во развојот на центрите за управување со отпад“, изјави вчера Фекетиќ, цитирана од HINA. Според неа, тие ќе овозможат третман на преостанатиот отпад што не може да се рециклира.

Таа истакна дека Фондот за модернизација на ЕУ е еден од најдобрите потенцијални извори на финансирање, но ќе биде достапен само до крајот на 2030 година. Други опции вклучуваат заеми, јавно-приватни партнерства и фондови за иновации. Според неа, во моментов не се водат преговори за постројка за термички третман на опасен отпад.

Според Даниел Ролф Шнајдер од Универзитетот во Загреб, на Хрватска ѝ се потребни четири такви постројки, при што годишниот обем на гориво добиено од отпад се проценува на меѓу 350.000 и 500.000 тони. Шнајдер напомена дека согорувањето е водечка технологија и веројатно ќе биде избрано поради неговата широка достапност од европски добавувачи.

Изборот на конкретни технологии ќе зависи од проектите и локациите, а ќе му претходат студии за изводливост и проценки на влијанието врз животната средина.