Бизарен спор: Го тужи градот поради тоа што црногорската амбасада и го нарушува менталното здравје

Ненадејната конверзија на семејна куќа со пет спални соби во лондонскиот кварт Пимлико во црногорска амбасада предизвика контроверзии што стигнаа до Високиот суд.

Првите знаци на незадоволство се појавија оваа пролет, кога еден жител се пожали на градскиот совет дека „јарболот и прилично невкусното знаме се грди за око“ меѓу историските згради на улицата Кембриџ, кои се под строга заштита на природата. Друг го опиша црвеното црногорско знаме со златни украси како „двор од очи“, сугерирајќи дека амбасадата „не се вклопува во мирната и достоинствена“ белина на доцните фасади од Регентството.

Некои критичари, фрустрирани од неуспехот да побараат дозвола за градење пред да го постават јарболот и официјалната плоча, беа донекаде смирени кога вршителот на должноста амбасадор на западнобалканската земја организираше прием. „Можеби ќе беше дипломатски ако го направеа тоа на самиот почеток“, суво коментираше еден од соседите, според Гардијан.

Сепак, претходно споменатото собирање не ги убеди сите присутни, па првата соседка на амбасадата одлучи да бара правда на суд. Дајана Симпсон (35), дипломирана на еден од престижните американски универзитети која живее со своите родители на гореспоменатата улица, поднесе тужба против Градскиот совет на Вестминстер.

Таа бара судска ревизија на одлуката и потенцијална отштета. Нејзиниот аргумент се темели на тврдењето дека локалните власти, кога амбасадата последователно побарала дозвола за промена на намената на просториите и поставување на јарболот, не го зедоа предвид влијанието што доаѓањето на црногорската мисија би го имало врз нејзиното ментално здравје, со оглед на неодамнешните тензии на земјата со Русија.

Симпсон, ќерка на поранешен американски дипломат која живее на таа адреса повеќе од три децении, прима надоместоци за инвалидитет поради дијагнози на клиничка анксиозност, долгорочен Ковид и функционално невролошко нарушување. Во својата жалба, таа тврди дека посетата на амбасадата ја оставила толку вознемирена што редовно страда од несоница.

„Честопати чувствувам потреба да спијам во соба различна од мојата спална соба за да постигнам одреден степен на олеснување; понекогаш како мерка на претпазливост, а понекогаш и среде ноќ кога не можам да го рационализирам моето примарно чувство на страв. На пример, кога ќе слушнам крцкање, веднаш се плашам дека крадец влегол во мојата соба од амбасадата, и покрај тоа што знам дека можноста е многу мала и дека мојата реакција е во голема мера ирационална“, рече таа во својата изјава.

Наведувајќи го кршењето на законот за човекови права и еднаквост, Симпсон рече дека размислувала „дали е воопшто одржливо да продолжам да живеам во оваа куќа, во која очекував да можам да го поминам остатокот од мојот живот“, додавајќи дека напуштањето би ја отсекло од нејзината „локална, тесно поврзана заедница“.

Таа за „Гардијан“ изјави дека е уверена во успехот на нејзината тужба, во која го обвинува советот за занемарување на нејзиното здравје, ирационално однесување и одржување на недоволно јавно сослушување, игнорирајќи ги жалбите откако Министерството за надворешни работи на Велика Британија даде одобрение.

Во својата изјава, Градскиот совет на Вестминстер ги отфрли обвинувањата, велејќи: „Нема убедливи докази за какво било мешање во домот на тужителот или во нејзиниот приватен и семеен живот“. Советот бара пресуда по скратена постапка, без расправа. Портпаролот на советот рече: „Локалните власти се законски обврзани да донесуваат одлуки во согласност со постојната политика за планирање. Би било несоодветно да се коментира понатаму во оваа фаза“.