Лекции од САД: Белата куќа не е палата на Доналд Трамп

Новата политичка звезда на демократите, сенаторот од Џорџија Џон Ософ, даде остра оценка за Доналд Трамп за време на неговото интервју со Џен Псаки на MS NOW, напаѓајќи го не само однесувањето на претседателот, туку и луѓето околу него, обвинувањата за корупција во врска со неговата администрација и неуспехот на конгресните републиканци да вршат значаен надзор.
И Ософ не беше особено заинтересиран да биде дипломатски.

Тој посочи дека персоналот на Западното крило во суштина станал дневна градинка, при што помошниците го поминуваат своето време галејќи го она што тој го нарече „мал претседател“. Ософ го обвини Трамп дека се опкружува со подлизурковци кои се препуштаат на неговото однесување, му кажуваат што сака да чуе и помагаат во изградбата на она што сенаторот го нарече „палата на лаги“.И тоа не е крај. Тој го нарече Трамп „слаб, неуспешен, посрамен претседател“ и го опиша како аморален и нарцисоиден.

Ова се  критики од актуелен сенатор на Соединетите Американски Држави. Но, тие исто така поставуваат важно прашање: Што се случува со една земја кога луѓето најблиски до нејзиниот претседател стануваат повеќе загрижени за заштитата на неговото его отколку за заштитата на интересите на американскиот народ?

Ософ предупреди дека претседател изолиран од критики и опкружен со луѓе кои не се подготвени да го предизвикаат претставува сериозна опасност, особено кога тој претседател се соочува со можноста да ја изгуби конгресната моќ. Тој, исто така, ја покрена можноста за мешање во изборите.

Укажувајќи на напорите на Трамп да ги поништи изборите во 2020 година, вклучувајќи го и неговиот озлогласен повик до државниот секретар на Џорџија, Бред Рафенспергер, Ософ предупреди дека Американците треба да се подготват за обиди за дискредитирање или оспорување на резултатите од изборите.

Потоа Ософ се сврте кон корупцијата. Тој ја обвини администрацијата дека спроведува политики што ги зголемуваат трошоците за американските семејства, додека Трамп, неговото семејство и политички поврзаните инсајдери имаат финансиска корист од нивните позиции и врски.

Тој посочи на премиите за здравствено осигурување, тарифите, странските финансиски интереси и парите што се влеваат во проектот за балска сала на Трамп. Ософ прикажа администрација за време на која обичните Американци се соочуваат со зголемени финансиски притисоци, додека политички поврзаните уживаат во извонредни можности за лично збогатување. Тој го окарактеризира однесувањето на администрацијата како рекет, сугерирајќи дека финансискиот личен интерес станал испреплетен со вршењето на претседателската моќ.
Ова се сериозни обвинувања кои бараат транспарентност, независна контрола и значаен конгресен надзор.

И тоа нè доведува до републиканците во Конгресот.Каде, по ѓаволите, се тие? Каде се републиканците кои некогаш тврдеа дека веруваат во ограничена влада, фискална одговорност, уставни принципи и личен интегритет? Каде се сенаторите и претставниците кои се подготвени да го предизвикаат Доналд Трамп кога неговото однесување бара истрага? Каде се луѓето кои разбираат дека нивната заклетва е пред Уставот, а не пред Доналд Трамп?

Премногу од нив  станаа политички овозможувачи, бранејќи го однесувањето кое речиси сигурно би го осудиле доколку доаѓа од демократски претседател. И тоа е едно од највознемирувачките случувања во американската политика.

Бев републиканец поголемиот дел од мојот возрасен живот. Се сеќавам кога конзервативците постојано зборуваа за карактерот, одговорноста, уставните ограничувања и опасностите од концентрираната владина моќ. Тие принципи не треба одеднаш да исчезнат затоа што Доналд Трамп ја зазема Овалната соба.

Централното предупредување на Ософ беше за нешто многу поголемо од личноста на еден човек.Стануваше збор за последиците од дозволувањето претседателската моќ да остане неконтролирана.

Уставот не воспоставува монархија. Конгресот не треба да функционира како личен тим за одбрана на претседателот. И никогаш не треба да се очекува американскиот народ да прифати влада преку заплашување, лична лојалност и политичко фаворизирање.

„Мораме решително да победиме, бидејќи никогаш во американската историја немало време кога проверките и рамнотежата биле поважни.“

Станува збор за тоа дали Конгресот ќе го искористи својот уставен авторитет, дали јавните службеници ќе бидат одговорни и дали американскиот народ ќе инсистира претседателството да ѝ служи на нацијата, а не на личните интереси на оној што ја зазема. Белата куќа му припаѓа на американскиот народ. Тоа не е палатата на Доналд Трамп. Претседателството не е негова лична бизнис империја. А Конгресот има уставна одговорност.

Но, претседателот е над законот. Ниту една политичка партија не треба да биде над контрола. И на ниту еден избран функционер не треба да му биде дозволено да ја замени личната лојалност со уставната должност.