Научници нурнаа на дното на океанот и се запрепастија од она што го открија

Научниците што го истражуваат североисточниот Атлантик наидоа на нешто што дефинитивно не му е местото таму.

Истражувачкиот брод „Пуркои Пас?“ (Зошто да не?) со 30 научници го истражуваше дното на североисточниот Атлантик во јуни. Кога се спуштија на повеќе од 4.550 метри под површината на морето во подморницата „Наутилус“, открија гробишта од буриња со радиоактивен отпад.

Вкупно, беа пронајдени повеќе од 90.000 буриња со радиоактивен отпад. Некои од бурињата веќе беа кородирани, а дел од отпадот истекол во морето.

Според Earth.com, инструментите откриле радиоактивни атоми познати како радионуклиди, кои се поврзани со отпадот, на нивоа над оние што нормално се очекуваат во областа.

Кобалт-60 и ниобиум-94 беа особено корисни маркери на отпад, а беа откриени и цезиум-137 и америциум-241. Но, има една забелешка: цезиум-137 и америциум-241 можат да потекнуваат и од тестови на нуклеарно оружје и несреќи, што го прави идентификувањето на изворот малку како обид да се идентификува еден глас во преполна просторија.

Сепак, на научниците ќе им требаат месеци анализа на примероци за да откријат колку штета направил радиоактивниот отпад на океанот.

Познато е дека повеќе од 200.000 буриња нуклеарен отпад биле фрлени во областа во втората половина на 20 век, од кои повеќето потекнувале од нуклеарни активности и биле измешани со супстанции како бетон или битумен пред да бидат ставени во метални контејнери. Но, никој не очекувал бурињата да кородираат толку брзо, туку дека радиоактивната содржина постепено ќе се ослободува и ќе се дисперзира во океанот.

Истражувачите сè уште собираат визуелни и хемиски индиции што би можеле да помогнат да се објасни што има во одредени контејнери и од каде доаѓаат некои од нив.

И не само тоа, пишува Earth.com, бидејќи научниците откриле дека бројни морски организми – од сунѓери и ракови до анемони – се населиле во близина или на самите буриња. Значи, оваа куп отпад на инаку неплодното морско дно стана вистински остров на живот.

Нивниот близок контакт со радиоактивен отпад го поставува очигледното прашање: дали овие организми апсорбираат радионуклиди?

Собрани се седименти, вода, организми и микробни заедници во близина на бурињата. Истражени се и блиски карпести живеалишта за да се споредат овие природни екосистеми со заедниците што живеат директно околу отпадот.

Постои и прашањето дали екосистемот е во опасност, а научниците сè уште не се подготвени да донесат конечен заклучок за ова.