O tempora, o mores
Звонко Давидовиќ Седам на плоштадот „Македонија“ во „Пелистер“ и го пијам утринското кафе. Градот полека се буди и раздвижува како и секое утро, нерасонети лица протрчуваат покрај мене, намуртени брзајќи на работа. Сонцето блеснало, го избањало во злато плоштадот, односно она малку што останало од него и полека ги загрева плочите кои ги заменија дрвјата […]