Стејси Кич, ѕвездата од „Мајк Хамер“ и „Фет Сити“, почина на 85 години

Стејси Кич, актерот кој ја освои публиката со своите изведби како Хамлет на театарската сцена и како бескомпромисниот детектив Мајк Хамер на телевизија, почина во вторникот во Магдаленка, Полска, на 85-годишна возраст.

Веста за неговата смрт ја потврди неговата сопруга, Малгосија Томаси Кич, изјавувајќи дека тој починал во семејниот дом. „По долга и тешка борба со сериозно срцево заболување и срцева слабост, Стејси мирно го напушти овој свет“, изјави таа за „Холивуд рипортер“ (The Hollywood Reporter). „Тој се бореше толку долго, со извонредна храброст, одлучност и сила. Беше вистински борец, кој се соочуваше со болеста со истиот оној извонреден дух и издржливост што го одбележаа неговиот живот.“

Таа додаде: „Стејси не беше само легендарен актер, обожаван и сакан од публиката ширум светот, туку и мој сакан сопруг, животен сопатник и срцето на нашето семејство. Неговото заминување остава неизмерна празнина во нашите животи. Но, неговиот извонреден дух, неговиот незаборавен глас и љубовта што толку великодушно ја даваше, ќе останат со нас засекогаш.“

Волтер Стејси Кич Помладиот е роден на 2 јуни 1941 година во Савана, Џорџија. Неговиот татко бил искусниот карактерен актер Стејси Кич Постариот, а мајка му била Мери Кејн Пекам, ќерка на нафтениот магнат од Тексас, Вилијам Х. Пекам. Покрај сопругата, синот Шенон и ќерката Каролина, зад себе го остава и својот брат, актерот Џејмс Кич. Двајцата браќа ги толкуваа улогите на одметнатите браќа Џејмс, а истовремено беа и копродуценти на вестерн филмот „Долгите јавачи“ (The Long Riders) од 1980 година. Кич доби номинација за наградата „Тони“ за улогата на Бафало Бил во бродвејската претстава „Индијанци“ (Indians) од 1969 година, а подоцна се стекна со дополнително признание како Хамер – лик што носи шешир – во серијата на CBS која се емитуваше од 1984 до 1987 година. Тој повторно ја одигра оваа улога во телевизискиот филм од 1989 година, „Мајк Хамер: Убиството бара сè“ (Mike Hammer: Murder Takes All), како и во серијата „Мајк Хамер, приватен детектив“ (Mike Hammer, Private Eye), која се прикажуваше од 1997 до 1998 година.

Во текот на својата плодна кариера, Кич учествуваше во најразлични проекти, меѓу кои филмовите „Новите центуриони“ (The New Centurions), „Дебел град“ (Fat City) во режија на Џон Хјустон, како и два филма со Чич и Чонг: Up in Smoke, 1978 и „Nice Dreams, 1981. За портретирањето на Ернест Хемингвеј во телевизискиот филм „Хемингвеј“ (1988), тој ја доби наградата „Златен глобус“.

Исто така, освои бројни театарски признанија, вклучувајќи ги наградите „Хелен Хејс“ во 1991 и 1996 година, за неговите улоги во „Ричард III“ и „Магбет“ со театарската компанија „Шекспир“ (Shakespeare Theatre Company). Во 2015 година беше примен во „Куќата на славните на американскиот театар“ (American Theatre Hall of Fame), а во 2019 година доби ѕвезда на „Холивудската патека на славните“.

Иако Кич никогаш не стана суперѕвезда, неговата кариера ја одразуваше неговата длабока страст и кон актерската професија и кон животот. „Ако некое сценарио ме заинтересира, ако некој лик ме заинтригира, ако во актерската екипа има некој со кого отсекогаш сум сакал да работам, или пак ако локацијата е некоја егзотична дестинација – тогаш сметајте на мене“, напиша Кич во своите мемоари „Сè на сè: Животот на еден актер на сцената и надвор од неа“ (All in All: An Actor’s Life On and Off the Stage). „Нема да чекам повик што можеби ќе стигне, а можеби и не.“(Ролингстоун)