„Многу опасна личност“: Пит Хегсет ужива во војната против Иран

Дрзок и воинствен, тој звучеше повеќе како цртан насилник отколку како мрачен државник.

„Смрт и уништување од небото цел ден“, се фалеше Пит Хегсет, облечен во црвена, бела и сина вратоврска, пред новинарите во Пентагон во близина на Вашингтон.

„Ова никогаш не требаше да биде фер борба и не е фер борба. Ги удираме додека се паднати на земја, што е точно така како што треба да биде“.

Хегсет, 45, поранешен водител на телевизијата Фокс њуз, кој сега командува со најмоќната војска во светот, оваа недела стана лицето на војната на Доналд Трамп во Иран. Тоа ги запали алармите кај критичарите кои предупредуваат дека министерот за одбрана – намерно преименуван во „министер за војна“ – брзо го трансформирал Пентагон во место за идеолошка и религиозна крстоносна војна.

Со мачоизам, христијански национализам и бездушност кон животите на американските војници, велат тие, детските прикази на Хегсет на телевизија имаат за цел да ја задоволат желбата на Трамп за воен поттикнувач достоен за маносферата. Ова беше засилено со морничаво видео на социјалните медиуми кое ги испреплетува клиповите од холивудските блокбастери како што се „Храбро срце“, „Гладијатор“, „Супермен“ и „Топ ган“ со Хегсет и вистински снимки од нападите во Иран.

Јанеса Голдбек, извршен директор на Фондацијата „Вет глас“, непрофитна организација за застапување, рече: „Пит Хегсет е многу опасна личност. Тој е бел христијански националист коју го има на располагање арсеналот на Соединетите Американски Држави и дозвола од претседателот Трамп да спроведе крвопролевање каде што сака и против кого сака“.

Подемот на Хегсет би бил незамислив под водство на кој било друг врховен командант. Роден во Минеаполис, студирал политика на Универзитетот Принстон и станал издавач и уредник на „Принстонските конзервативци“, конзервативно студентско списание, каде што често навлегувал во прашања поврзани со културната војна, како што се феминизмот и хомосексуалноста.

По напуштањето на Принстон, Хегсет се приклучи на Националната гарда на американската армија како пешадиски офицер. Неговата служба вклучувала распоредувања во заливот Гвантанамо на Куба и служење во Ирак и Авганистан. Подоцна открил во книга дека им кажувал на војниците под негова команда во Ирак да ги игнорираат правните совети за тоа кога им е дозволено да убиваат непријателски борци според нивните правила за ангажирање.

Хегсет стана извршен директор на „Загрижени ветерани за Америка“, конзервативна група за застапување, но си замина во 2016 година поради обвинувања за финансиски малверзации, сексуална несоодветност и лично недолично однесување.

Во 2018 година, мајката на Хегсет, Пенелопе, му испрати е-пошта во која пишуваше: „Ти си  злоставувач на жени – тоа е грдата вистина и јас немам почит кон ниту еден маж што омаловажува, лаже, изневерува, спие наоколу и ги користи жените за своја моќ и его. Ти си тој  човек  и како твоја мајка, ме боли и се срамиамда го кажам тоа, но тоа е тажна, тажна вистина“.

Хегсет последователно стана познато лице на телевизија како соработник и ко-водител на „Фокс и пријатели“ на Фокс њуз, често интервјуирајќи го Трамп и бранејќи ги неговите политики. Тој еднаш напиша дека, во случај на победа на демократите, „војската и полицијата… ќе бидат принудени да направат избор“ и „Да, ќе има некаков вид граѓанска војна“.

Но, Трамп победи во 2024 година и го номинираше Хегсет да служи како министер за одбрана. На неговото сослушување за потврда, сенаторите покренаа сериозни прашања за неговото досие: омаловажувачки забелешки за жените што служат во вооружените сили; обвинувања дека пиел додека бил на должност; тврдења за сексуален напад и недолично однесување; неговиот проблематичен мандат како раководител на две мали непрофитни организации за ветерани и неговиот недостаток на искуство за позиција што ја надгледува најмоќната војска во светот.

Сенатот на крајот се подели на 50-50, принудувајќи го потпретседателот, Џ.Д. Венс, да гласа. Тогаш министерот за одбрана Хегсет вети дека ќе „ослободи огромно и казнено насилство“ врз непријателите и вети дека ќе се откаже од „глупавите правила на ангажман“ – правила дизајнирани да ги ограничат нападите врз цивилното население.

Сега, во својата прва недела водејќи ја нацијата низ еден нов мрачен конфликт на Блискиот Исток, Хегсет во голема мера ја заборави свеченоста на традиционалниот министер за одбрана во корист на перформативните лудории на партиски емитувач кој се восхитува на капацитетот на Америка да нанесува насилство.

Со години тој негуваше хипермашка естетика на „мускулест“ тип  дизајнирана според сензибилитетот на Трамп и десничарскиот медиумски екосистем. Сега, соочен со геополитичка криза која бара нијансирање и стратешка предвидливост, на многумина им се чини дека е надвор од своите капацитети.

Голдбек, ветеран од морнаричкиот корпус, кој бил распореден во странство како офицер во борбениот инженеринг, коментираше: „Сакам да можам да кажам колку е дрзок, тап и безнадежен секретарот Хегсет во водењето на Пентагон. Не можам ни да најдам зборови за да го опишам неговото самозалажување, кое по обем може да се спореди само со неговата очигледна морална изопаченост“.

Таа додаде: „Да не заборавиме дека Пит Хегсет е поранешен водител на утринската емисија на Фокс њуз и има цртан лик, зборувајќи јазик што го смета за груб, но мене како ветеран и на многу мои колеги кои служеле во борба ми звучи како некој што е целосно неспособен и се преправа дека има мачо лик.

Искрено, срамно е. Знаеме дека овој човек е некомпетентен.“ 

Поранешни претставници на Белата куќа ги делат загриженостите. Брет Бруен, претседател на агенцијата за јавни работи „Глобална соба за ситуации“ и поранешен директор за глобален ангажман на администрацијата на Барак Обама, рече: „Хегсет е несоодветен за видот на уверување и стратегија што Американците и нашите сојузници треба да ја слушнат од Пентагон токму сега. Не им треба налепница за браник. Не им треба дрскоста  што ја носи тој. Тие треба да знаат дека американската војска е во силни, стабилни раце, а она што го видовме на неговите први неколку воени прес-конференции е неспособност да се оди подалеку од оваа личност на Фокс и да се влезе во улогата на лидер на војската на нашата нација во време на војна“.

За време на неговиот брифинг во Пентагон за војната во среда, Хегсет користеше бомбастичен тон, велејќи за иранските лидери: „Тие се спржени и го знаат тоа. Или барем наскоро ќе го знаат. Америка победува – решително, разорно и без милост“.

Тој ги нападна „лажните вести“ додека се обраќаше за шесте армиски резервисти убиени во иранскиот напад врз оперативниот центар во Кувајт. „Кога неколку дронови ќе поминат или ќе се случат трагични работи, тоа е вест на насловната страница. Сфаќам. Печатот само сака да го прикаже претседателот како лош. Но, обидете се еднаш да ја објавите реалноста. Условите на оваа војна ќе ги поставиме ние на секој чекор“.

Коментарите предизвикаа врева поради нивниот недостаток на емпатија за паднатите Американци. Џереми Варон, професор по историја на Новата школа за социјални истражувања во Њујорк, рече: „Тоа е скандалозно. Имате национален напор од страна на сите медиуми, без оглед на партиската склоност, да ги одбележат и да ги почитуваат мртвите и тој го гледа тоа едноставно како тактика за соборување на Трамп“.

Имаше уште еден аспект од личноста на Хегсет на кој Сенатот едвај се осврна: неговата симпатија кон христијанскиот национализам. Фотографиите го покажаа како носи две тетоважи поврзани со крстоносните слики. Едната го прикажува ерусалимскиот крст – група од пет крста долго поврзани со средновековната крстоносна иконографија – на градите.

Во близина е слика од меч придружена со латинската фраза „Deus vult“, што значи „Бог така сака“, слоган историски поврзан со крстоносните војни и оживеан во последниве години од разни крајно десничарски групи. Се појави на облеката и знамињата што ги носеа некои учесници во нападот на Капитол на 6 јануари.

Тоа не се само симболични референци. Во својата книга од 2020 година, „Американска крстоносна војна“, Хегсет напиша дека оние кои имаат корист од „западната цивилизација“ треба да „му им заблагодарат на крстоносците“. Книгата сугерира дека само демократската политика можеби не е доволна за да се постигнат целите на неговите политички сојузници, изјавувајќи: „Гласањето е оружје, но не е доволно. Не сакаме да се бориме, но, како нашите сохристијани пред илјада години, мораме“.

Имаше извештаи за позагрижувачко однесување. „Њујоркер“ објави дека колега од „Загрижени ветерани за Америка“ се пожалил дека тој и друг маж постојано извикувале „Убијте ги сите муслимани!“ за време на пијана епизода во бар.

Хегсет претходно ја поддржа доктрината за „суверенитет на сферата“, светоглед изведен од екстремистичките верувања на христијанскиот реконструкционизам. Филозофијата повикува на смртна казна за хомосексуалноста и строго патријархални семејства и цркви.

Роберт П. Џонс, претседател и основач на тинк-тенкот „Јавен институт за истражување на религијата“ во Вашингтон, рече: „Ова не се еден или два коментара. Не е еднократно однесување. Ова е како долгогодишна јавно демонстрирана ориентација што ја има Хегсет. Не е само глорификација на насилството, туку глорификација на насилството во име на христијанството и цивилизацијата“.

Фондацијата за воена верска слобода вели дека примила повеќе од 200 жалби од припадници на вооружените сили за воени команданти кои се повикуваат на екстремистичка христијанска реторика за библиските „крајни времиња“ за да го оправдаат учеството во војната во Иран. Таквиот јазик би можел да биде навредлив за арапските сојузници и да му обезбеди на Иран материјал што му е потребен за да ја оправда својата света војна против САД.

Џонс предупреди: „Ова не се прикажува како нешто поврзано со јавноста – дали станува збор за нуклеарна програма? Дали станува збор за спонзорирање на тероризам? Тоа се легитимни политички загрижености. Го вади од сферата на политиката и го прикажува како света војна на наводно христијанска  против муслиманска нација“.

Даг Пагит, пастор и извршен директор на прогресивната христијанска група „Гласај за заедничко добро“, го споредува погледот на светот на Хегсет со историската ерес на Константин, кој наводно насликал крст на својот штит за да победи во името на Бога – теологија од која пошироката христијанска црква поминала векови обидувајќи се да се дистанцира поради ужасите од крстоносните војни.

Пагит рече: „Ми се чини дека Пит Хегсет има светоглед кој е искривен поради размислувањето дека оваа администрација има посебен божествен повик. Тој верува – затоа што го кажа тоа – дека Бог единствено го ракоположил Доналд Трамп и оние што тој ги избира да остварат многу специфични цели во светот. Верзијата на христијанството на Пит Хегсет е онаа што е изградена околу одреден христијански напредок што доаѓа преку доминацијата на владите на нациите. Тој верува дека не само што може војската што му е на располагање да ја користи за своите цели, туку е таму и за да ја исполни Божјата агенда за светот“. (Гардијан)