43 лица се можни наследници на богатството на Епштајн. Со една од нив сакал да се ожени
Њујорк – Во месеците пред неговото апсење по обвинение за трговија со луѓе, Џефри Епштајн посочи дека конечно решил да се смири.
Ракописна белешка на финансиски документ, кој долгогодишниот ерген го потпишал два дена пред самоубиството во затвор – кој бил вклучен во досиејата на Министерството за правда за Епштајн, објавени во петокот – вели дека Епштајн ѝ дал на тогашната девојка Карина Шулиак дијамантски прстен од 32,73 карати „во размислување за брак“.
По неговата смрт, Епштајн, исто така, планирал да ѝ даде на својата свршеница 100 милиони долари и своите домови, вклучувајќи ја неговата вила на Менхетен, стан во Париз, ранч во Ново Мексико и два приватни острови на Американските Девствени Острови.

Деталите се опишани во документ познат како „Трастот од 1953 година“, во кој добро поврзаниот финансиер и осуден сексуален престапник навел кој ќе ги добие неговите средства – во тоа време проценети на 630 милиони долари – по неговата смрт. Епштајн поседувал чамци, авиони и автомобили во вредност од 22,5 милиони долари, вклучувајќи три приватни авиони и хеликоптер што ги користел за трговија со млади жени и девојки.
Тој го потпиша документот на 8 август 2019 година, додека беше затворен во Менхетен по обвинение за федерална трговија со луѓе, а тој беше финализиран подоцна во август. Иако неговото постоење беше наведено во неговиот јавно достапен тестамент и во судскиот спор за неговиот имот на Американските Девствени Острови, содржината остана тајна во годините по неговата смрт.

Трастот од 1953 година го замени друг документ за финансиско планирање, наречен Траст на Џефри Е. Епштајн 2019, кој беше датиран од јануари истата година. Редактирани верзии на двата документи беа објавени како дел од колекцијата досиеја на Епштајн објавени преку Законот за транспарентност на досиејата на Епштајн.
Земени заедно, документите на двата траста нудат увид во блискиот круг на осрамотениот финансиер, вклучувајќи ја и Шулиак, како и неговата врска со поранешната девојка Ева Андерсон Дубин и нејзината најстара ќерка.
Ништо во документите не укажува на прекршоци од страна на кое било од наведените имиња, од кои многумина претходно беа идентификувани како соработници на Епштајн и јавно го осудија неговото однесување.
Трастот од 1953 година не стапи на сила. Беше дизајниран како „доверлив фонд“, кој ќе ги распредели средствата на Епштајн откако ќе се решат прашањата поврзани со неговиот имот.
Имотот на Епштајн имал околу 127 милиони долари преостанати средства од септември 2025 година, според најновите јавно достапни квартални извештаи. Од смртта на Епштајн, имотот е заглавен во судски спорови и зделки со доверители. Исплатил 125 милиони долари на над 100 жртви како дел од програмата за компензација и стотици милиони долари повеќе за даноци, спогодби за жртви и други трошоци.
Шулијак, стоматолог, е најголемиот корисник на Фондот од 1953 година. Таа е последното лице надвор од Поправниот дом на Менхетен за кое се знае дека разговарало со Епштајн. Тој поминал 20 минути во неснимен телефонски разговор со неа вечерта пред неговата смрт, според записите на Бирото за затвори. Шулијак не одговори на барањата на „Бизнис инсајдер“ за коментар.
Еднократното наследство на Селина Дубин
Во фондот од јануари 2019 година, најголем корисник беше Селина Дубин, најстарата ќерка на Андерсон Дубин и милијардерот Глен Дубин, член на хеџ фондот.
Андерсон Дубин, Мис Шведска која стана лекар, се забавуваше со Епштајн пред таа да се омажи за Глен. Двојката има три возрасни деца кои пораснале околу човек кого го нарекувале „чичко Џеф“. Претставник на семејството претходно изјави дека биле „ужасни“ од однесувањето на Епштајн и „веднаш би ги прекинале врските“ доколку биле свесни за тоа.

Тој фонд ќе ѝ ги дадеше на Селина два од водечките имоти на Епштајн – ранчот Зоро во Ново Мексико и неговиот имот на Американските Девствени Острови. Таа, исто така, ќе го добиеше остатокот од фондот по исплатите.
„Бизнис инсајдер“ исто така објави дека во 2014 година, Епштајн ја именувал Селина Дубин како корисник на еден од неговите фондови, а таа била отстранета во 2015 година. Претставник на семејството во тоа време му рекол на „Бизнис инсајдер“ дека семејството не било свесно за постоењето на фондот. Не беше истото возило како и фондот од јануари 2019 година.
Претставник на семејството Дабин изјави дека Селина Дабин, како и Андерсон Дабин, се откажале од какво било потенцијално наследство од Епштајн.
„Д-р Дабин никогаш не добила никаква лична корист од, и не била свесна дека е именувана во, кој било фонд на Епштајн“, рече портпаролот. „Во април 2020 година, кога дознала дека е наведена како условен корисник, д-р Дабин веднаш потпишала Образец за откажување и одрекување од одговорност и го доставила до доверителите на имотот на г-дин Епштајн.“
Името на Селина Дабин не е видливо во Фондот од 1953 година, кој го замени фондот од јануари 2019 година и е многу редигирано. Андерсон Дабин е наведен како резервен доверител доколку други можни доверители поднесат оставка.
Најголеми корисници на Епштајн
Документите покажуваат дека пред смртта на Епштајн во август 2019 година, тој значително ги зголемил многу од своите завештанија.
Трастот од јануари 2019 година вклучуваше 32 завештанија во вкупна вредност од речиси 225 милиони долари. Подоцнежниот документ на Трастот од 1953 година наведува 43 завештанија во вкупна вредност од над 330 милиони долари, вклучувајќи ги и 100-те милиони долари на Шулијак.
Шулијак е убедливо најголемиот корисник во Фондот од 1953 година: Таа би добила 50 милиони долари веднаш и 50 милиони долари преку ануитет, плус имотот на Епштајн.
Во рачно напишана белешка на документот, Епштајн вели дека ѝ дал на Шулијак 48 дијаманти, покрај свршеничкиот прстен, кои биле нејзини да ги задржи доколку бракот не се конзумира и Епштајн почине.
Следните најголеми корисници во Фондот од 1953 година се Дарен Индајк, долгогодишен личен адвокат на Епштајн, кој требало да добие 50 милиони долари, и Ричард Кан, неговиот долгогодишен личен сметководител, кој требало да добие 25 милиони долари. Покрај тоа што се ко-извршители, Индајк и Кан биле главните избори на Епштајн за да служат како доверители.
Епштајн вели во документот дека планира да создаде посебен фонд за Шулијак за оперативни трошоци, како и друг фонд за лице чие име е редигирано. И двата фонда ќе бидат управувани од Индајк и Кан.
Ндајк и Кан „никогаш не постапиле така што ги ставаат своите интереси над своите должности како ко-извршители“, рече Даниел Вајнер, адвокат кој ги застапува извршителите на имотот.
„Ниту тие ниту кој било од другите повеќе од 40 корисници нема да добие пари од тој имот освен ако и додека сите доверители и побарувања врз имотот не бидат целосно задоволени, вклучително и барањата за надомест поднесени од жени кои претрпеле злоупотреба од рацете на г-дин Епштајн“, изјави Вајнер за „Бизнис инсајдер“ во е-пошта.
Шулиак, Индајк и Кан се први во редот за добивање на преостанатите средства од имотот на Епштајн, по што следат седум лица чии имиња се редигирани, кои би добиле помеѓу 3 и 10 милиони долари.
Многу од нередигираните имиња во двата документи се вработени во Епштајн, вклучувајќи ги неговите домаќинки и пилоти на приватни авиони. Други се академици кои поминале време со Епштајн и кои претходно добивале финансирање за истражување од него.

Британската позната личност од високата класа Гилејн Максвел – која беше прогласена за виновна за трговија со девојки на Епштајн за сексуална работа и отслужува 20-годишна затворска казна – требаше да добие 10 милиони долари според последниот фонд. Нејзиното име не беше вклучено во претходниот фонд.
Трастот од 1953 година соопшти дека Сесил де Јонг, поранешната прва дама на Американските Девствени Острови и вработена во Епштајн, ќе добие 1 милион долари.
Братот на Епштајн, Марк Епштајн, ќе добие 10 милиони долари што ќе ги чува во фонд за неговите деца.
„Ова е првпат што слушам за ова“, изјави Марк Епштајн за „Бизнис инсајдер“.
Претставниците на де Јонг и Максвел не одговорија на барањата на „Бизнис инсајдер“ за коментар.
И „Трастот од 1953 година“ и „Трастот Џефри Е. Епштајн“ беа повикани на суд од канцеларијата на американскиот обвинител во Менхетен како дел од истрагата за Максвел. Тие станаа јавни кога копии од нив беа вклучени во серија од над 3 милиони страници објавени на веб-страницата на Министерството за правда.
Фондот од 1953 година вклучуваше одредба дека нема да се исплаќаат средства најмалку две години по смртта на Епштајн, а на вработените ќе им биде забрането да примаат пари доколку Индајк или Кан ги отпуштат.
Во е-пошта до обвинителите, адвокатот на Индајк и Кан рече дека нема да се обидат да ги исплашат вработените во Епштајн од соработка со кривичната истрага.
„Транстот од 1953 година не бил и нема да биде користен од страна на ко-извршителите за да се сугерира дека секој сегашен или поранешен вработен кој ќе одлучи да се сретне или да даде информации на органите за спроведување на законот како дел од која било тековна истрага ќе биде одмазден на кој било начин“, рече адвокатот. (Бизнис инсајдер)